STEMming maken REMming staken


iGer.nl
Wonderlijk dat ik wat in mijn eigen beperkingen blijf hangen. Alsof de prikkels die zich voordoen niet voldoende zijn. Mogelijk voor dit moment. Alsof ik deze winter van mij af wil gaan schudden en zo rap mogelijk zou willen inruilen voor het voorjaar. De lente die in al zijn of haar uitbundigheid mijn blik zal gaan opeisen. Koning Winter die met gezwinde pas het veld ruimt. Krokussen die zich manifesteren, nadat zij een hele winter lang zich hebben schuilgehouden. En sneeuwklokjes die het leven aan zich voorbij laten gaan”
Het grijs van eergisteren noodde mij bepaald niet om bij de dingen stil te staan. Dus liep ik gisteren in mijn loop van een tredmolen. Ik hoorde vogeltjes twinkeleren. Vergaapte mij aan wat verscholen ontluikend groen, keek naar de elzen die wat sporadisch een enkel treurig meeldraadje liet hangen. Geen wolken stuifmeel die onstuimig door het luchtruim zweven en mijn zinnen weet te prikkelen. Geen hoest- noch een niesbui die mijn longblaasjes weet te enthousiastmeren. Een zonnetje dat meekwijnt, een windje dat een enkel bruin verdord blad beweegt.


iGer.nl
Vandaar ook dat ik mij toch moest opzwepen om nog ergens een blik op te gaan richten. En zowaar, ik kwam het een en ander tegen. Ruimte, rust & recreatie. Van boven volledig, vanonder riant. Alles gelijkvloers. Voorzien van grondverwarming. Huiselijk met ongekende hoeken. Relaxen op die begane grond. Geen last van hinderlijk spreidlicht. Eeuwig gehuld in het duister. Af en toe de last van een verzakking. Geen schalen van Richter op van toepassing. Alsof daar geen mouw aan te passen valt. Een jochie dat stampvoetend de bergen weer plat trapt.
Alhoewel, is het wel van belang om hier al stampvoetend een mouw aan te gaan passen. Er is toch al sprake van een lange gang, een eindeloze pijpenla. Overal wel een vluchtweg te ontdekken. Wat zit ik nou te teuten. Of is dit een vorm van creatief denken” Wat valt er dan nog meer te bedenken” Oplossingen voor vooronderstelde problemen” Dan kan ik ook nog wel lid worden van de plaatselijke stadsregering…
De wijsheid van de futurologen Robert en Rudolf Das”
Waar zij hun fantasie enten op mathematische gegevens dreigt mijn geest aan de loop te gaan met luchtkastelen. Cre”er ik bruggen zonder pijlers en laat ik bogen in de lucht hangen. Aan onzichtbare touwen die het vooronderstelde staal weten te vervangen. Alsof de genade God hier een meer dan wezenlijke bijdrage dient te leveren. Gaan mijn gedachten met mij onderweg, weer aan de loop.
En geeft de afwasmachine met een geluidssignaal een teken uit de werkelijkheid. De vraag om deze uit te ruimen dwingt mij een zekere realiteit onder ogen te zien. En raak ik zomaar weer wat fantastische momenten kwijt. Realiteit en naakte werkelijkheid, zoals een broer zijn zus weet te steunen, steunen zij op elkaar.
Leunen en kreunen af en toe wat. Zuchten en smachten wat.
Als Brammert en Ellert. De twee reuzen uit het Drentse land. Die met zwerfkeien gooiden. Wat niets met de ijstijd van doen had. Zoals ook deze woorden daar niet mee van doen hebben. Of daar iets aan kunnen doen. Ze spontaan ergens opstaan, een plaats innemen en vervolgens de dood in worden gejaagd. Door die punt. Waar geen i te bekennen valt. Waar niemand zich een buil aan kan vallen. Omdat, op zich, het geen vragen oproept. Hooguit kan bijdragen aan een stemming. Melancholisch bijvoorbeeld. Er geen zwaarmoedigheid te ontdekken valt. Gelijk de ondraaglijke lichtheid van een bestaan. Mijn bestaan.
Maar JU bestaat ook! En wat doet JU eraan””!
VERGETELHEID
Nog weet ik nu
dat het gisteren
anders was;
nu weet ik straks
dat ik vandaag
weer ben vergeten.
Maar gisteren kwam ik Maja tegen. Maja van der Kraan. Geboren Gulmans. En een tweetal honden. Maja die tegen het houden van dieren is. In het circus wel te verstaan. Een leerling van dertig jaar geleden. En Henny. Getrouwd en in het heerlijke bezit van een tweetal dochters. En nog steeds werkzaam met een UC’er van Dijk & Duin & Bosch. In Hoorn. Met ene Joop. En geloof het Schermer is zijn ware naam. Voorzitter van het COC in Alkmaar. Een foto die ik kortgeleden van hem tegenkwam. Een spijtoptant die D & B achter zich liet en uiteindelijk voor de laatste fase terugkeerde. Dat was mijn wereld. Gisteren”


iGer.nl
Pluk ‘m maar weer vandaag! Want straks” Ben JU mij en JUzelf vergeten!