Sta(n)dsregering is 1 ding!

IMG_5707
Ik geef het je te doen! Met jezelf ingenomen zijn en die specifieke vorm van narcisme met de grootst mogelijke grijns op het gezicht, uit te dragen. Sommigen hebben dat van nature, anderen hebben zich rot geoefend om zich juist zo’n rol aan te laten meten. Weer anderen doen er alles aan om dit gegeven onder de knie te krijgen en falen op voorhand. ‘Blaid zijn met je eige” , zou een West-Friese uitdrukking kunnen zijn en die veronderstelde ‘blaidskap’ laat zich direct vertalen hoe de betrokkene zichzelf ziet, tenminste wanneer ik op de foto in het weekblad afga. Een burgemeester die lacht, een eerste loco burgemeester die de burgemeester probeert te overtroeven, een tweede loco burgemeester die wat minzaam naar het vogeltje kijkt, een derde loco burgemeester en een vierde gevolgd door een vijfde. Van groot naar klein en alles wat daar tussen valt. Waarbij de kleinste pontificaal in het midden is gesitueerd. Ja, ik geef het je te doen: het groot stedelijke Alkmaar waar ruimte wordt geboden aan ruim 100.000 inwoners, boeren, burgers en voormalige buitenlui meegerekend. De verdeling van de verschillende portefeuilles met de specifieke aandachtsgebieden. Iemand die zorg draagt voor de Pecunia en iemand anders die juist voor de zorg zorg gaat dragen. Waarbij de velerlei belangen die met dit geheel zijn gemoeid, zoveel mogelijk op een onmogelijke rekening worden gezet: er veel dan wel weinig rekening mee kan worden gehouden indien het maatschappelijk belang boven het individuele belang teniet wordt gedaan. Of andersom natuurlijk. Waarbij begrip een pikante rol kan gaan spelen, bestuursrechters kunnen worden uitgedaagd om daar een zinnige uitspraak over te doen en alle overige variabelen die zich onder de noemer van een democratie weten te scharen. De hoeder van de broeder want zijt gij niet ‘uw broeders hoeder…”!’ Ik noem maar een aantal dwarsstraten.
Desalniettemin niettegenstaande dat en alles wat dies meer zij, dat alles zal ook in de toekomst de revue passeren. En er zal niemand opstaan die zich voor laat staan om een plek in deze revue. Dat zou je mogelijk aan je moeder kunnen vragen zoals Mark dit geregeld doet, dan nog blijft de vraag welke intrinsieke factor in dit geheel een rol speelt. Maar dat is feitelijk van een geheel andere orde. En wanneer het over orde gaat, passeert gelijktijdig de regelmaat. Gelijk de regelneef zich laat vervangen door de regelnicht indien het geslacht hier een wezenlijke rol in is toebedeeld. Wat dit geheel daardoor in een nichterig daglicht weet te zetten. Lekker bezig op mijn manier, slim laat ik liever aan de grutters over. Tenslotte ruimt meneer van Dalen na tien jaar het veld en kunnen anderen van die gelegenheid gebruik gaan maken. Althans, wanneer Albert ook in de toekomst pretendeert op de kleintjes te blijven letten… Het hangt er maar net vanaf waar de schoen gaat wringen tijdens die doodgewone, alledaagse dingen. En het zijn juist die dingen die er toedoen, hetgeen na al deze geschreven onzin wel weer zal gaan blijken!