snt Nic

Hieperdepiep! Vanwege die dubbele verjaardag. Want hij kan claimen dat zijn jaardag met een langere regelmaat de revue heeft weten te passeren, dan de bevalligheid van Nicolette met haar 61 jaren. Waar ik vanmorgen nog over het omgekeerde repte, heeft de loop van de dag de tol alsnog opgehaald. Zo neemt tijd ook vandaag een loopje met mij. De loopjes die ik achter de rug heb tussen bedrijven en de buien door, was het afscheid nemen van de loop der tijden. Het archief wat mijn pa zaliger achterliet van zijn bijzonder grote hobby de AVB, verdween in de muil van dat grijze monster. Het was echter een bijzonder genoegen dat Thomas, een man die met een bepaalde regelmaat mijn pad kruist, de opmerking maakte er dit keer geen belangstelling voor te hebben.


iGer.nl
Thomas. Volgens zeggen al vijfendertig jaar gelukkig onder de sterren. Dakloos. Thuis bij het afval waar hij dagelijks in struint. Zich in leven houdend door de onverkoopbare erwtensoep die in een container verdwijnt, tot zich te nemen. In een oor een oortje. Waarmee hij berichten volgt. Daardoor zijn kijk op de wereld naar voren brengt. Als een verhaal zijn oor raakt, is hij onovertroffen in zijn betoog. Laat hij mij naar zijn blik op de wereld kijken. En weet hij mij bijkans te overtuigen. Eindigt hij zijn verhaal door terug te keren naar de baarmoeder. Waar het fout kan gaan. Een idee omtrent een kinderwens. Een mannelijk kind. Wat bij geboorte een meisje blijkt te zijn. Het kind wat daar zijn leven lang onder gebukt zal gaan. En met een bevrijdende lach keert Thomas weer terug naar het afval. Verwijdert het vuil en laat een schone straat achter.


iGer.nl
Hetgeen mij op het volgende brengt. Het liep gisteren niet helemaal gesmeerd. Al een aantal dagen niet. Het werden meer lettertjes dam dat er plaatjes te vinden waren. En de berichten die ik in dashbord naar voren zag komen, begonnen een steeds beangstigender indruk te maken. Ik zou enabled zijn. In mijn MailHide. Dacht ik eerst in een aflevering van RawHide terecht te zijn gekomen, scheen ik niet meer op te kunnen laden. Simpelweg omdat ik bezig was ‘vol te lopen.’
Ik…”! Vollopen” In het verleden kwam dat wel eens voor, maar tegenwoordig is dit noch schering laat staan inslag. Hooguit dat ik een extra speciaal biertje drink wanneer ik een keer in de maand mijn bijeenkomst in de SociĆ«teit bijwoon. Een volzin waar ik volledig achtersta. Dit echter terzijde.


iGer.nl
Ik ben ge ‘up-grade.’ Dat wil zeggen: wikswegen is ge ‘up-grade.’ Kan voorlopig weer een jaar of wat vooruit. Niet dat ik verwacht dit binnen een poep en een scheet voor elkaar te krijgen, maar vooruit, het geeft mij toch weer wat lucht. Mogelijk de ander, als burger, weer moed. Want moed en volharding zijn zo af en toe mogelijkheden, die zich met een bepaalde regelmaat bruikbaar dienen aan te dienen. Weer zo’n zin waarbij de mogelijkheid bestaat dat dit ten koste gaat van een klomp. Dat deze breekt, laat zich raden. Nog te volgen tot nu”! Neen” Dat snap ik! Tot in China en Japan
valt wikswegen te volgen! Weet ik ook sinds gisteren. Door mijn dashbord te openen. Je weet niet wat je ziet. Juist dan gaat een andere wereld voor mij open. Bijkans een geesteswereld.
Dat is waar ik vervolgens naar toe wil gaan. Naar www.artifriends.nl Kan ik nog weer wat foto’s kwijt. Word ik mogelijk nog in andere regionen gezien. Want gezien wil ik wel degelijk worden. Al is het maar in die beperkte dimensie. Dit vlak. Dat beeld. En nog steeds onder die zelfde omstandigheid. De mogelijkheid van de herhaling. Houd ik van. Omdat juist in die herhaling zoveel andere lagen verscholen kunnen gaan…


iGer.nl
Waar heb ik het over” Morgen is de man weer met stille trom vertrokken. Maken we ons op voor de Kerst. En probeert het weer alsnog een herfstsfeer op te roepen…