Smart lap in delen vijf

Vrijdag, 15 juli 2016.
Men nam de tekst letterlijk over, vertaalde die in slecht en boekerig hollands, soms letterlijk uit het frans. De acteurs spraken elkander dan toe met ‘gij’ en ‘U edele’, man en vrouw noemden elkaar meneer en mevrouw. En dat was iets wat in Frankrijk, gezien de taal en gewoonten wel kon, maar in Nederland was het voor kritische mensen een reden tot lachen – want waarom mochten Pa en Moe elkaar niet tutoyeren” Meestal kwamen er in die stukken bijzonder slechte mensen voor, mensen waar geen haar goed aan was, en meestal werden bijzonder onschuldige personen, waar geen haar slecht aan was, de dupe van hun manipulaties. Er werd eindeloos ‘gepinkt’ in de zaal, vooral wanneer de betere standen werden weergegeven, die eindelijk hun straf kregen voor het leed, de smart, die anderen werd aangedaan. Dit soort stukken vormde het repertoire, dat goed genoeg was voor de arbeider; die werd binnengeleid in een denkwereld, waarvan hij in alle eenvoud meende dat het de echte wereld was, buiten zijn eigen wereld van hard werken, weinig verdienen en nauwelijks leven. En dan te bedenken dat wij in het huidige rijke Nederland worden geconfronteerd met een bevolkingsgroep die onder de armoede grens leeft, waar kinderen de dupe van zijn en waar men vreemd opkijkt wanneer deze kinderen op het verkeerde pad belanden. Want ik geef het je te doen wanneer je zonder een ontbijt, in een afgedragen kloffie naar de school toe gaat. Je wordt erop aangekeken en het is welhaast voorspelbaar dat juist die kinderen worden gemeden…


IMG_2485


IMG_2505