Smart lap in delen vier

Donderdag, 14 juli 2016.
Dat is te zeggen, vooral die mensen van de vorige generatie die het niet breed hadden en die dus niet in de gelegenheid waren een muzikale opleiding te volgen. De achturige werkdag bestond nog niet, en de arbeider, die dagen maakte van veertien uur of langer, had geen gelegenheid zich muzikaal te orienteren. Enerzijds omdat hij geen tijd had, in de avond moe was, anderzijds omdat hij geen geld had om zich te oefenen op het gebied van de kunst. Dat gold niet alleen voor muziek, het gold ook voor theater. Was hij in de gelegenheid om naar de schouwburg te gaan, dan kon hij zijn hart ophalen aan stukken als ‘De twee wezen’, ‘Zwarte Griet’ en dergelijke toneelsmartlappen. Het waren meestal vertaalde Franse stukken, die in de jaren (1890 en daarvoor en lang daarna) door Nederlanders in Frankrijk waren bekeken en, ronduit gezegd, werden gegapt. Dus gappen is niet vreemd, plagiaat voorspelbaar en wanneer ik mij dit keer op een hellend vlak begeef, loop ik de kans dat… wordt het vervolgd de ja dan de neen”! ‘That’s the quetion, my dear!’


IMG_2196


IMG_2220