Selfkicken…

‘Oud was nieuw en nieuw wordt oud, kijken is zilver en kopen wordt goud!’ Niet dat ik verwacht dat deze verbastering van een spreuk er enigszins toe zal doen om een bijdrage te gaan leveren aan de Oude Stad ten tijde van de Winterfair, maar het geeft aan met welke strapatsen ik me op dit moment bezig houd. Na de bunkertocht van gisteren achter mij gelaten te hebben, het seizoen voor wat betreft de culturele activiteiten wederom een aanvang heeft genomen, de tweede week van de verbouwing wederom een plek verdiend in het totaal der dingen en de badkamer als zodanig zich steeds meer profileert, kan het haast niet anders dan dat ik me terugtrek met een boek in de hand en de zaken in de regel neem zoals ze zijn. Het heeft veel weg van een vorm van kamperen met dit verschil dat de douchehokjes ontbreken. En wassen bij een aanwezige kraan met wastafel is nu ook bepaald niet gelukkig. Stop maar eens je kop onder de kraan en ontdek dat je hoofd groter is dan dat de kraan dit toelaat. Neen, een teil had uitkomst kunnen bieden en een emmer met warm water had de drup mogelijk in een regen kunnen veranderen. Voor de rest hoor je mij niet klagen en het feit dat ik geregeld hoor dat het allemaal goed zal komen, met die wetenschap sla ik mij door de dagen heen. Het zijn dan ook de uitdagingen waar ik me voor geplaatst zie. Want als er iemand die van klagen houdt, ben ik dit in de regel niet. Alhoewel… drie weken in een te overkomen tijd en in de weekenden ligt het werk eenvoudigweg stil. Niet omdat ik dit zozeer op prijs stel maar ook de gemiddelde ZZP’er heeft nu eenmaal recht op een vrij weekend. Behalve dan wanneer de planning anders verloopt dan de mens die daarop rekent. Dan het telefoontje dat ik vanmiddag van Carolien kreeg. Of de dichterskringalkmaar het een leuk idee zou vinden om met kleine gedichten de Oude Stad op te gaan vrolijken. Ten tijde van de eerder genoemde Winterfair. Ik heb haar suggestie aangehoord en werd enigszins door haar enthousiasme overvallen. Naarmate zij langer aan het woord was zag ik steeds meer mogelijkheden om als kring wat meer in de openbaarheid te treden. Ik ben nu eenmaal wel in voor een uitdaging. En met die uitdaging en het feit dat er ook diverse vintagewinkels zich in die oude stad gevestigd hebben, ging wederom mijn geest met mij aan de loop. Iets ouds wat ooit nieuw was en iets nieuws dat in de loop der tijd kan worden achterhaald. En dat, waarde vrienden dan wel lezers van dit bericht is voor vandaag mijn verhaal. Maar mochten er mensen zijn die zich ook geroepen voelen om een bijdrage aan dit project te leveren: schroom wederom niet om mij daarvan op de hoogte te brengen, want wie vindt het niet leuk om een klein, vier regelig gedicht in de etalage van een van die pittoreske winkeltjes tegen te komen. Al was het alleen maar om smoel te kunnen geven aan een vorm van ‘selfkicken’…


IMG_9497


IMG_9466