Schemering

… dat je denkt: ‘zoek het ff lekker zelf uit!’ Denk je dingen goed te doen, volg je de instructies op en dan volgt alsnog de opmerking wat je allemaal hebt nagelaten. Nou, daar zit ik bepaaldelijk niet op te wachten. Heb je een deel van de was meegenomen, blijkt dat het de bedoeling was om schoon wasgoed mee te nemen en een berg vuil wasgoed mee terug te brengen. Zijn de gebakken uien voor een belangrijk deel glazig, dient daar een bruin randje aan gebonden te worden. En staan er piepers op het menu, blijkt dat deze niet gaar zijn. Of aangebrand. Waardoor ik de neiging bij mezelf bespeur om dan ook maar eens aangebrand te reageren. Neen, ik ben niet zo geschikt om een huishouden draaiend te houden, beschik niet over een kritische blik voor wat betreft de stofnesten en ook spinnen vinden het een genoegen, wanneer ik de webben niet alleen niet zie, maar ze ook nog eens laat hangen. Halloween hoef ik niet als argument naar voren te brengen, en uit de oude film ‘Wat zien ik”!’ laat ook ik stof opwaaien. Henk Moolenberg met plumeau en een kapje op het hoofd staan wat dat betreft nog steeds op mijn netvlies. Neen als thuishulp heb ik nu eenmaal niet dat kritische oog ontwikkeld, laat staan dat ik mij geroepen voel om dit oog alsnog te gaan ontwikkelen. Ik kan mijn tijd wel beter besteden dan achter een stofzuiger aan te hollen die op een gegeven moment blijk geeft van het feit dat de batterij is uitgeput en daardoor mijn bezigheden laat voor wat ze zijn: niet in bedrijf. Mijn bedoelingen zijn in het algemeen goed, de uitvoering laat in de ogen van de ander mogelijk wat te wensen over. En wanneer ik dan een suggestie doe omtrent het nalaten van die specifieke dingen, laat de ander mij weten dit niet van plan te zijn om dit op zich te nemen. Ik bedoel, een appje volstaat in deze en wanneer ik daar niet de beschikking over heb, kom ik tot de omschrijving waar ik dit bericht mee begon. Mantelzorger is toch veelal voorbehouden aan een vrouw, met oog voor het raam, met oog voor de straat, met oog voor de details die zo belangrijk in het huishouden kunnen zijn. Koken gaat me echter wel redelijk af, het bedenken van het eten is weer een heel ander iets. Zeker wanneer dit over het geheel genomen verantwoord dient te zijn. Biologisch is een ding, dynamisch en ecologisch liggen in het verlengde. Communicatie en miscommunicatie kunnen de volgende oorzaken zijn van het aangebrande gevoel dat ik bij mezelf nu bespeur. Maar morgen is er weer een nieuwe dag: de tweede november. En wanneer door de omschakeling in tijd het om 17.00 uur begint te schemeren…