Schaduwmens

In ieder mens schuilt een schaduwmens. Noem het geenszins de duistere kant, maar eerder de achterzijde van het geweten. Wat het geweten dan ook mag zijn. Een geheel van normen en waarden, inkeer en afkeer en de ommekeer die zich op een bepaald moment voordoet. De achterkant van het gelijk, de rafels van het zijn en de maskers waarachter die schaduwmens schuilgaat. Natuurlijk hebben wij het meeste baat bij de zonzij die wij tevoorschijn toveren, de norsheid slaan we voor het gemak maar even over en de brombeer die wij op andere momenten uit gaan hangen is niet veel meer dan een pogen anderen op afstand te houden. Veelal lukt dat tot het moment waarop een ongekende ander door die ballon heen prikt en wij genadeloos in al onze naaktheid tevoorschijn komen. Geen plek meer om te schuilen, laat staan een plek om je achter te verbergen, de schaduwmens overtuigend in al zijn glorie. Hoewel van glorie waarschijnlijk geen sprake kan zijn. De kwetsbaarheid die zich openbaart, de naakte waarheid die zich voordoet en het geweten dat reeds lang geleden is verdwenen. Onbarmhartig worden grenzen overschreden, wordt de veronderstelde waarheid uitgeschreeuwd en wordt de ander voor van alles en nog wat uitgemaakt dan wel uitgekafferd. Woede is de leidraad, gekwetste gevoelens worden onverbloemd naar voren gebracht en de furie waaronder dit geheel gebukt gaat, komt tot volle wasdom. Eigenlijke en oneigenlijke argumenten worden de arena in geslingerd, argumenten van de ander worden niet gehoord en de razernij viert hoogtij. Geen arbiter in de buurt die deze driften kan beteugelen en zelfs afgesproken codes worden genegeerd. Vuur en vlam laaien hoog op, geen olie die de vloed doet keren hooguit dat de brandhaard nog in grootte toe gaat nemen. En nergens iets te vinden dat dit vuur doet blussen. Stel ik me voor terwijl juist die schaduwmens er alles aan gelegen is om juist die destructie te bestendigen. Vernietigen is het hoofddoel en het te vuur en te zwaard verdedigen van de teloorgang van de trots dan wel de eer, daar is alles voor geweken en bezweken… Een stom verhaal” Voor velen van ons wel degelijk herkenbaar. En zeker wanneer passie en liefde daar een rol in zijn gaan spelen. Want liefde kent nu eenmaal die schaduwmens. Liefde maakt niet alleen blind, maar tracht ook de minder goede kanten van de mens te verbergen. Het praten met twee tongen, de Januskop die in ieder mens schuilt. En wanneer er op velerlei wijzen wordt gewezen op de aanstormende Valentijnsdag… houd ik mijn eigen hart in de gaten!