Rule Britannia, nog steeds als alternatief…


IMG_9680
Donderdag, 06 augustus 2015. / Donderdag, 27-08-’15.
Na de onstellende deceptie van St. Just, is Barnstaple een verademing. Zelfs het weer doet mee, zo ook de knie van Leo. Wonderpillen heeft hij geslikt, looptt weer als een flierefluiter , hetgeen in Ilfracombe wordt bewaarheid. Dit keer schitterende kliffen, vloed en een plaats die doet denken aan Egmond. Ook hier barst het van de souvenirwinkels, maar geen flappentap te vinden, terwijl de huishoudknip aan eb doet denken. Wel weer een aantal VW-campers, hetgeen het geregistreerde aantal tot ver boven de veertig brengt. Sightseeing, koffie die te drinken is en op een zeker moment besloten om verder te gaan. Heuveltje op, steeds smallere wegen en passeren doe je wanneer de gelegenheid zich voordoet. Wat achter een bocht op je afkomt is iedere keer weer opnieuw een verrassing, daar hoge hagen juist dat zicht voor de bestuurder belemmeren. Leo rijdt, ziet stoom aan de horizon en niet veel later ziet hij een smalspoorbaan, die ooit een verbindigslijn was tussen Barnstaple en Lynton. 1 mile heen, 1 mile terug en 7, ½ pond per persoon lichter laten wij ons in een couperijtuig heen en weer rijden. Maar het grote voordeel is dat je dit de rest van de dag voor dezelfde prijs kunt blijven doen… Juist door dit uitstapje te maken, zijn wij mede in staat de toekomst van deze lijn in veiligheid te stellen. Stoom, kolen, olie en ijzer de specifieke geur uit een lang verleden en de oudere, veelal enthousiaste vrijwilligers, maken deze reis tot een belevenis. Niet geheel ontspeend van het fenomeen ‘beleven’ dat ook in Nederland aan een glorieuze opgang onderhevig is gaan wij naar… Lynmouth, Exmoor National Park, terwijl het weer zich steeds uitbundiger voordoet. Blue sky en terug naar Barnstaple. Tegen vieren de stad in waar de winkels om 5 uur sluiten. Verwikkelingen omtrent geld, in die zin dat Leo het geld voor de stoomtrein uit eigen buidel had betaald en daardoor de eb in de knip nog wat meer zal gaan verlagen. Maar ook daar komen we uit, op zoek gegaan naar een terras in de zon om het een en ander te nuttigen om, uiteindelijk, de magen te vullen op de hoogste etage van een Pizzaria. Op dit moment aan een ‘knabbeltje’, verslag te schrijven, na een drankje te hebben genoten in Ceddars Inn. Wat mij betreft het ultieme hotel. Maar welke ontberingen staan ons nog te wachten…”!


IMG_9627


IMG_9641


IMG_9645
Donderdag, 06 augustus 2015. / Donderdag, 27-08-’15.
Na de ontstellende deceptie van St. Just, is Barnstaple een hemelse verademing. Zelfs het weer doet dit keer mee, zo ook de knie van Leo. Het heeft er alle schijn van dat men in het ziekenhuis over wonder pillen beschikt, en hoewel Leo nog wel wat mankt, is de pijn een stuk minder. Wonderpillen heeft hij geslikt, loopt bijna weer als een flierefluiter rond hetgeen bewaarheid wordt in Ilfracombe, een kustplaats met alles wat de toerist niet alleen kan behagen maar ook weet te verleiden. Schitterende kliffen, vloed en een plek die ergens doet denken aan ons eigen Egmond am Meer. Het barst van de souvenirwinkels, geen flappentap te bekennen, maar wel weer de nodige VW campers, die hier een ware hype zijn, in die korte tijd zeker ruim 50 van deze campers kunnen tellen. Sightseeing, koffie die dit keer te drinken is en op een zeker moment besloten om weer verder te reizen. Heuveltje op, steeds kleinere wegen, hagen om geen uitzicht te kunnen hebben, passeren wanneer de gelegenheid zich voordoet. Leo rijdt en ik laat met verleiden om naar het landschap te kijken, hetgeen me dit keer wel aanspreekt. Het heeft veel weg van een kaal schraal grasgebied, waar de heide mist maar de schapen zich tegoed doen aan wat zich op dat bord voordoet. Ook dit keer is het een natuurgebied, waar wij slechts als gasten gebruik van kunnen maken. Hetgeen betekent een aangepaste snelheid en de stomweg overstekende schapen hebben een meer dan gemiddelde voorrang op het wegverkeer. Leo, die niet alleen op de weg let, ziet allereerst het bord. Een stoomtrein en ontwaart niet veel later stoom. Echte stoom dit keer. Ik stel voor om… maar kom niet veel later op dit voorstel terug. We draaien om, parkeren en staan niet veel later op een ouderwets perron, waar oudere heren in dienstkleding ons van harte verwelkomen. Stoom, ijzer, kolen en olie maken hier de dienst uit en het zijn juist die enthousiaste vrijwilligers die zich met baanonderhoud en het rijden van Isaac bezig houden. Voor 7 ½ pond per persoon 1 mijl heen en niet veel later 1 mijl terug. Dat je hier de hele dag mee bezig wordt gehouden is dit keer niet aan ons besteed, maar dat het een hoogtepunt achteraf blijkt te zijn geweest, ook daar wil ik wel melding van maken! Ooit was het de verbinding tussen Barnstaple ( waar wij verblijven) en Lynton. Boekwerk aangeschaft, kaarten gekocht en een klein uur later wederom de motor gestart en de noemer LINKS RIJDEN als strijdkreet aangehoord. In de wetenschap dat ook wij een aandeel hebben geleverd in het tot stand houden van en mogelijk in de toekomst het uitbreiden van dit authentieke stoomtrammetje met stoom op smalspoor in dit deel van Engeland… Lynmouth, Exmoor National Park naar Simonsbath, terwijl het weer steeds beter wordt. Blue sky en op naar Barnstaple. Tegen 4-en de stad in en om 5 uur sluiten de winkels. Verwikkelingen omtrent geld, in die zin dat Leo uit eigen knip betaald had voor de stoomtram. Uiteindelijk weer eens flappen getapt, de ontdekking gedaan wanneer je een Free en een ontvangstbewijs ontvangt je niet wordt afgezet bij de verschillende wisselkoersen (van 40 euro extra op de boot, naar twintig euro bij geen Free flappentap naar een normale wisselkoers bij de laatste!) uiteindelijk op de bovenste etage van een Pizzeria de magen gevuld, na allereerst in de zon van alcoholische versnaperingen te hebben genoten. Op dit moment aan een knabbeltje, verslag schrijven na nogmaals een drankje te hebben genoten in Ceddars Inn. Wat mij betreft het ultieme hotel. Maar welke ontberingen staan ons nog te wachten…”!