Ruigoord, een Landjuweel!

Dat ik begin juli eeeeeeh noteerde, had ik geen flauw benul hoe de maand juli zich zou gaan manifesteren. Dat mijn geest geregeld dwaalde, mag geen openbaring zijn. Dat deuren die openstonden verder werden opengetrapt, ook dat is geen ontboezeming. Want voor ontboezemingen leent deze maand zich schijnbaar niet. Iedereen is onderweg al was het alleen maar in gedachten, dan wel probeert een plek onder de zon te veroveren. Dat de overlijdensadvertenties tijdens een hitte periode stijgen, ook dat zal weinig mensen vreemd in de oren klinken. Dat er veel gepuft en gekreund wordt, gezucht en gesteund en het brandende zand te voeten teistert, ook dat is geen nieuws. Dat gewaarschuwd wordt voor huidkanker, goed insmeren helpt en dat kleine verwondingen door de plaatselijke EHBO posten in goed handen zijn, ook daar kijkt men gemiddeld niet vreemd van op. Dat sport en spel een tol eisen, dat drank in de man en een vuur voor de nodige narigheid kunnen zorgen, alla, ook dat is niet nieuw. Dat onze Minister President zijn niet aanwezige snor drukt, ook dat zal door zijn bezoek aan de Antillen ook niet als veelbetekenend worden uitgelegd. Maar dat Ruigoord 40 jaar bestaat, ja dat mag, wat mij betreft, van de daken wereldwijd worden verkondigd.
Silvan Schoonhoven, van HDCmedia bericht daarover het volgende:
Niks ‘de meerderheid beslist’. Op Ruigoord kon een beslissing pas worden genomen als iedereen het eens was. ‘Dat betekende dat er heel veel werd gepraat’, vertelt bewonder van het eerste uur Gerben Hellinga. Schrijver van de Hellinger omnibus, de legendarische Sid Stefan-Trilogie. In de jaren zestig verschenen bij Born n.v. Uitgeversmaatschppij. Maar dit geheel en al voor mijn rekening en als zodanig terzijde.(Echter wel in het gelukkige bezit van deze omnibus, in 1979 uitgegeven door Bert Bakker.)
‘En dan gebeurde er vaak nog helemaal niets. Toch lukt het elke keer om een festival op Landjuweel te organiseren.” Zo ook dit jaar. Kleurrijke gewaden, iemand die in zijn eentje staat te dansen met de ogen dicht, moeders die met ‘Jade’ en ‘Vlinder’ hun kinderen met dreadlocks tot zich roepen, mannen die rond een vuur zonder ironie praten over ‘het kind in zichzelf.’ En overal de geur van wierook en wiet. Het Landjuweel is een paradijs voor iedereen die hoogsensitief, anarchistisch, paranormaal begaafd of gewoon relaxt is. “De benaming hippiedorp of drugsdorp kleefde altijd aan ons”, zegt Hellinga. “Daarmee stonden we niet sterk inde onderhandelingen met het havenbedrijf. We kozen daarom bewust voor ‘kunstenaarsdorp.’ Dat was pure strategie. Want er woonden in het begin eigenlijk maar drie kunstenaars.”
Veertig jaar geleden ontstond Ruigoord als een enclave in een woeste zoute zandvlakte,minstens een uur van de bewoonde wereld. De vlakte werd een natuurgebied. “Er kwamen vogels, vlinders die je nergens anders zag. Bijzondere planten.” Nu is Ruigoord omsingeld door enorme olie-opslagtanks, windmolens, bedrijfspanden en oceaanschepen. Waardoor het hippiedorp nog duidelijker een oase is dan vroeger. De hippies dan wel kunstenaars die Ruigoord begonnen, zijn nu op leeftijd. Zij moeten hun idealen doorgeven aan een nieuwe generatie. En die pakt de zaken anders aan.
Daarom worden er tegenwoordig dancefeesten gehouden om geld binnen te krijgen. Er kunnen teamactiviteiten en masterclasses worden geboekt. Een Ruigoord Academie is opgezet met cursussen ‘magie, oude kennis, werken met veren, wichelroedelopen, futurologie, bewstzijnsverruiming.’ Mogelijk dat er nog een symposium in het verlengde van Bart Hughes trepanatietheorie kan gaan plaatsvinden…”!
Maar een uitspraak van Hellinga is bijzonder opmerkelijk: “Zolang niemand maar denkt dat jij de baas kan spelen.” Ook Hellinga overkwam dit door het idee onmisbaar te zijn. Ik werd daar toen fijntjes op gewezen. Ja, zo gaat dat, ook hier. Het leven van mensen met elkaar is ten diepste toch een kermis der ijdelheden. Hypocrisie en egoisme zijn nou eenmaal ook drijfveren.
Om die factor uit te schakelen werden belangrijke beslissingen, behalve door eindeloos praten, vaak genomen op basis van astrologie en het Chinese orakelboek I Tjing. “Er kwam een astroloog in het dorp wonen die precies uitrekende hoe de situatie ervoor stond. We kwamen zo met goede voorkennis bij de bestuurders op gesprek. Het werkte. En we gebruikten de I Tjing. China heeft tenslotte ook al tweeduizend jaar een keizerrijk kunnen blijven dankzij dat orakel.
Ruigoord, een oase van rust gelijk een roepende in een woestijn. Een zakelijke woestijn, gezien de vele afbeeldingen van Vopak. Maar dan nog…