Rommelen…

Door 27 april 2014

IMG_1098 (1)

Nu ben ik nogal gek op rommelen. Ik rommel dan ook wat af! Was het alleen maar dat rommelen, dan zou het nog wel meevallen. Neen, mijn rommelen gaat een stuk verder. De variaties zijn dan ook ongekend: het ene moment is het overzicht hier om niet veel later te stranden in een chaotische puinbak. En dat alles onder de noemer: het moet eerst slechteren wil het beteren! Nu noodt een dag als vandaag uitstekend om te gaan slechteren, daar ik op een trage verbeteringskoers ben komen te liggen. Voor zover zeiluitspraken zich lenen ten aanzien van het eerder naar voren gebrachte. Ik weet nu eenmaal niet of dit ook direct op mij van toepassing kan zijn. Wik, de erkende verzamelaar die van de weeromstuit heeft besloten om iets aan die verzameling te gaan doen. Er afstand van te nemen. Het fenomeen wat onder loslaten kan worden verstaan. En wat gelijktijdig ook nog eens een beroep doet op anderen. Die mogelijk aan het begin dan wel halverwege vergelijkbare momenten in hun leven zijn komen te verkeren. Verzamelaars onder verzamelaars en alles wat die interesse dan wel passie met zich meebrengt. Het op zoek gaan naar het nog ontbrekende; de jacht naar juist dat ene model, de uitbundigheid wanneer juist dat model het oog passeert. En de gang der zaken een bepaalde weg laat afleggen. Tenminste, zo is het mij in het verleden regelmatig overkomen. En gaf ik gevolg aan de impulsen die door mijn lijf heen gierden. Niet alleen het oog wilde wat, de portemonnaie speelde ook bepaald geen onbelangrijke rol in dit geheel…

IMG_1099 (1)

Nu probeer ik een ietwat andere koers te varen. Aan de ene kant durf ik te stellen dat dit mij in zekere zin wel bevalt, aan de andere kant blijf ik me realiseren dat de plaats waar ik op termijn zal komen te verkeren, zich niet direct leent om alle materiele zaken mee naar toe te nemen. Tenslotte leef ik in Nederland en niet in het oude Egypte. Ben ik me wel degelijk bewust van mijn stoffelijkheid. En juist die sterfelijkheid speelt,wat mij betreft, vandaag een rol. Te sterven en het proces daar naartoe, de eindigheid van niet alleen mijn bestaan maar van eenieder bestaan, heb ik ooit geprobeerd onder woorden te brengen. Onder de noemer: GELOOF.

Zijn God heeft hem verlaten / Bij het delen van het brood / Zat hij aan ’t verkeerde einde / Zodat men hem niets bood. // Zijn Kerk heeft hem geschreven / Tegen betaling mocht hij zijn / Geen mens zag toen zijn beven / Ontging hen ook de pijn. // Zijn mens was slechts wat restte / Bij het vallen van zijn nacht / Werd hem zijn troon onthouden / Geen bloem van zijn Almacht.

Toch heeft de huidige Paus twee voorgangers van hem Heilig verklaard. Misschien was voor de hiervoor omschreven mens geen plaats meer in de herberg…

Tags: , ,

Dit bericht was geplaatst op zondag, 27 april 2014 om 18:15 en opgeslagen in Overigen. Je kunt reacties op deze vermelding volgen via RSS 2.0 feed. Je kunt een reactie achterlaten, of trackback vanaf je eigen site.

Laat een reactie achter

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.