roerloos bewegen

ROERLOOS BEWEGEN.
Roerloos een beweging
volgend
onder boven oppervlak
licht wat spiegelt
door het lover
goud omkranst
het bla’rendak
centrum cirkel rimpel’
door een totaal
van rimpelloos
vogel vlucht
zijn schaduw
volgend
beweging stokt
weer rimpelloos
roer nu zachtjes
met een stokje
onder boven
boven neer
draai een kolkje
van een wolk
wordt voor even
roerloos wederom
bewogen.


iGer.nl
Ik had daar een beeld bij, probeerde, op mijn manier beweging te vereeuwigen. Deed dit in maart 1989 en veranderde een aantal woorden in mei 1990. Gebruik het vandaag als uitgangspunt voor een tekst die, ook voor mij op dit moment, nog niet bekend is. Heb daaromtrent nog geen enkel idee laat staan een flauw vermoeden. Bracht dan ook die ene regel naar voren: ‘de enige zekerheid die je hebt is de onzekerheid.’ Niet dat ik me daar constant van bewust ben, maar dit credo speelt een belangrijke rol in mijn zijn en heeft ook een belangrijke rol in mijn verleden gespeeld. Het heeft wel wat weg naar het zoeken van de waarheid. Want wat waar is hoeft niet altijd waar te zijn. De waarheid gaat immers altijd gepaard met de omstandigheid waaronder die waarheid wordt verondersteld. En door die veronderstelling gaat, op voorhand, de waarheid mank. Er kan een vorm van cirkeldenken gaan ontstaan. Is het dan slim om op enig moment het besluit te nemen de cirkel te gaan doorbreken” De slang die bijt. Dit vaak in de eigen staart pleegt te doen. De discussie omtrent dat ei. Kan er ooit sprake zijn geweest van een kuiken”
Dan kan het bijna niet anders dan dat er verschillende zienswijzen om de hoek komen kijken. De kijk van het individu op de zaak, de kijk van een groep op de zaak en mogelijk ook de kijk van iemand die ervoor geleerd heeft op de zaak. Juist dan komen namen tevoorschijn: Freud, Jung, Adler, Rogers, Maslow. Frederik van Eeden, en zijn Walden I. Laing en Cooper met hun Walden II. Foudraine, in een totaal ander kader. Op dat moment ontkom ik er ook niet aan een keuze te maken. Wordt dit een grove schets met als uitgangspunt de Psychoanalyse en probeer ik het gedachtegoed van Freud nader te expliciteren” Dat kan. Alleen vandaag even niet. Want naast de ontwikkelingsfasen, fixatie, het ‘Es’, ‘”ber-Ich’ en het ‘Ich’ zouden de afweermechanismen aan de orde dienen te worden gesteld. ‘Verdringing, rationalisering, ontkenning en omkering, reactievorming, projectie, acting out dan wel identificatie met de agressor verdienen, welzeker, een toelichting.


iGer.nl
Neen, vandaag valt de keuze op cli”ntgerichte psychotherapie. Gebaseerd op een humanistische zienswijze en dan vandaag specifiek het accent op Rogers. Want ik kom nog uit de tijd dat de Amerikaanse therapeutische richting juist door die eerder genoemde Jan Foudraine en zijn boek ‘Wie is van hout’, van invloed is geweest op de psychiatrie die zich voordeed in de beginjaren zeventig. In dat gesticht nabij Bloemendaal. PZ. ‘Meerenberg’ dan wel Santpoort.
Cli”ntgerichte psychotherapie, als reactie op de psychoanalyse, richt de aandacht niet zozeer op de motieven, waarvan wordt verondersteld dat ze achter het zichtbare gedrag verborgen zijn. Men gaat uit van de realiteit van het actuele gedrag, van de persoon zoals deze zich presenteert, het ‘hier en nu.’ Deze visie heeft geleid tot een aantal oppervlakkige bewegingen, die juist daarom vaak een enorm, zij het kortdurend succes hadden. Met name in de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw schoten zaken als ‘encountergroepen, sensitivitytrainingen, rijpingscursussen, Gestalttherapie en bio-energetica als paddenstoelen uit de grond.
Bij Rogers gaat het om de ‘zelf-verwerkelijking’ van de cli”nt. Rogers ziet eenieder als een in wezen goed en sociaal mens; als iemand zich asociaal gedraagt komt dat omdat hij niet volwassen is geworden, niet zichzelf is, niet zijn in beginsel aanwezige mogelijkheden heeft gerealiseerd. Te denken valt aan het thema uit de film ‘Die Blechtrommel.’ Volgens Rogers komt iemand geestelijk in de problemen wanneer hij bij zichzelf dingen opmerkt die zich niet laten verenigen met zijn ‘zelf-concept’, het beeld dat hij van zichzelf heeft. Behalve dit zelf-concept heeft de mens ook een ideaalbeeld van zichzelf, dat soms pijnlijk afwijkt van de manier waarop hij zichzelf ervaart.


iGer.nl
De psychotherapie volgens Rogers heet ‘cli”nt-centered.’ De therapeut is zoveel mogelijk ‘non-directief’, dat wil zeggen dat hij zich tot luisteren beperkt. Hij toont zich betrokken; daarin moet hij wel eerlijk zijn, anders werkt het niet. Hij hoopt een veranderingsproces op gang te brengen door de cli”nt voortdurend met zijn eigen uitspraken te confronteren (het zogenoemde ‘spiegelen.’)
Innerlijke behoeften en zelfverwerkelijking. Wie bijval en erkenning krijgt, zal verder groeien. Een veronderstelling” Een waarheid” Of gewoon een heel menselijk uitgangspunt” Roerloos bewegen. En dan zomaar wat met een stokje gaar roeren. Geen idee te hebben welk een vermenging zich dan kan voordoen. Voordoet. Wordt het eindresultaat voorspelbaar bruin” Oranje” Groen” Wederom geen idee. Vandaar ook voor vandaag maar weer: zie maar. Tot twee keer toe maar. Een woord wat ik ook zeer geregeld gebruik. Om de andere kant te introduceren.””””””””””””””””””””””””””””” Desnoods van mijn ongelijk!


iGer.nl