Rob Masdorp

Als ik gek zou zijn, dan…
De beginregel om mensen uit te nodigen hun gedachten over juist dit gedachtegoed te laten gaan. Wie bepaalt in vredesnaam dat iemand gek is… De psychiater of een klinisch psycholoog kunnen daar het een en ander over zeggen. De omgeving heeft al rap een mening. Laat staan dat anderen vroegtijdig klaar staan om daar een oordeel over te vellen. Maar neem nu jezelf eens als uitgangspunt. Zoals Rob Masdorp deed. Op 07/01/´04. Ooit.
Als ik gek zou zijn, dan…………
zou ik dat waarschijnlijk niet (willen) weten. Ik ben die ik ben, en ik doe wat ik doe. Een echte gek vindt niet dat hij gek is. Dat krijgt hij wel van zijn omgeving te horen. En daar is de gek het niet mee eens. Hij heeft daar ook alle belang bij. Wat niet wil zeggen dat ik niet gek zou zijn. Maar wat is gek”, vraagt de gek. Ik zou wel gek zijn als ik zou toegeven dat ik gek was. Dus volgens mij zit dit verhaal al snel op slot. Breek maar open, overtuig me maar dat ik gek ben. Doe maar wat je niet laten kan, en ik word daar niet vrolijker van. Mooie boel. Nu ben ik gek en ook al niet vrolijk, of was ik dat al niet, weet het niet meer, val uit elkaar, geloof dat ik gek wordt, maar wel gezond, want wetend, gek.
Dank u wel.
Meester Wik aan klas: ´wat is tijd”´
Hierbij een poging mijnerzijds. Misschien brengt het ons wat dichter bij het antwoord. Moge het geen verspilling van jouw tijd zijn! In dat geval ligt de bal op jouw helft, want dan mag jij mij uitleggen WAT er dan verkwist is.
Tijd: ´het ritme van de gebeurtenissen.´

Sinds de relativiteitstheorie weten we dat de tijd

vertraagd en/of versneld kan worden.

Maar de tweede hoofdwet van de thermodynamica

  • toename van de entropie (wanorde), en dus

    verlies van informatie, binnen een gesloten systeem ~

    laat slechts één richting open.

    Die van verleden~heden~toekomst.

Oftewel; gedane zaken nemen geen keer en de toekomst

ligt open. Van het kaliber ´de bal is rond´.

Daartussen is het heden een oneindig ´dun plakje´tijd,

misschien wel te omschrijven als de cipier van de kerker.

En die kerker is dan natuurlijk het verleden. Kloink.

Dankzij Einstein weten we ook dat de tijd niet op zichzelve

staat, maar met ruimte een ´ruimte/tijdcontinuüm´ vormt,

en wel, sinds de grote knal (sprong, plons) voorwaarts,

het absolute kader vormt voor alle gebeurtenissen

(de~bende van vier~dimensies) in

het heelal (eigenlijk een superpleonasme).

In die zin is tijd niet niks, integendeel het is alles.

In het universum, de natuur, en het leven, ook in ons,

sterft het van de klokken.

En dan bedoel ik niet die uitvinding welke bij ons thuis

aan de muur tikt, die functionele, maar gebrekkige

poging om greep op de gebeurtenissen te krijgen

en te houden,

tik, tik, tik, tik, …………………………………….

Voor mij is het dan nog maar een sprongetje naar

ons leven en werkveld:

Zijn of niet (uit)getikt zijn,

dat is de vraag,

om zomaar iemand te parafraseren.

Ik vind die lessen van jullie best inspirerend,

Rob.

Nog een daggie. Dan zwaaien we dit jaar ook weer uit…