Regeren

‘Summertime blues.’ Da’s oud. Bijna zo oud als Methusalem. Methusalem in de tijd dat Hosannah ternauwernood te beluisteren viel, toen palmtakken nog onregelmatig de lucht in werden geheven en dat het volk zich als gepeupel gedroeg. Zich pas veel later opmaakte voor brood en spelen en het Colosseum zich vermaakte met het volk wat zich daar misdroeg.


iGer.nl
Of anders gezegd: misdraagde. Maar dat klopt dan weer niet. Want er was geen mis die wat draagde. Laat staan dat er zich iets tijdens een mis zou voordoen. Zelfs dienaartjes moesten nog het licht gaan zien. Laat staan misdienaartjes. Een tijd die zich nu als verleden laat omschrijven. En waarlijk van onzin aan elkaar dreigt te gaan hangen. En ik de antwoorden schuldig zal blijven. Op al die onvermoede vragen. Op al die vermoeiende verklaringen. Op hete bakzeil dat Rutte gaat halen. Want het ziet er naar uit dat de missie niet doorgaat. Een pardoes voor Kunduz. Want als GroenLinks en CU beiden neen zeggen, wat ze zeggen, en de PVV al heeft laten blijken hoe de vlag ervoor staat, kan er zelfs geen sprake zijn van een halfstok wapperend dundoek. Kan Mark niet veel meer doen dan de schouders op te halen, zijn moeder bellen en wederom een slapeloze nacht in dat hele grote logeerbed tegemoet zien. Of hij moet alsnog besluiten om zijn moeder met een bezoek te verblijden. Opdat zij weer in zijn oor zal zeggen: ‘kop op, jongen, ik blijf alle vertrouwen in je houwen!’ En juist dat houwen was de reden dat GL en CU het af lieten weten: te militair. Een ‘vechtmissie’ in een onveilig gebied. En ik zou me het volgende in het brein van Mark kunnen voorstellen. Een poging tot constructie. De teleurstelling…
Onbegrijpelijk! Alsof je een deur dichtslaat. Van superlicht naar aardedonker. Van vederlicht naar pikzwart. Een soort van pats boem. Zonder diée…
Bewust verantwoord bezig zijn en zo het zwarte gat ingeslingerd worden. Over en sluiten. Alle energie in één flits eruit. Een lichtflits en een zwart gat. De macromicrokosmos in. Op zoek naar het begin terwijl het einde wordt ingeluid. Het sluiten der gordijnen. De voorstelling die afgelopen is. Het applaus dat verstomd en slechts de oren raakt van je voorgangers. De val van vier. Of liever gezegd het pact van drie wat voor de vierde keer viel. Door totaal veranderde omstandigheden. Of door omstandigheden die veranderden. De dingen die zich voordoen in het voorbijgaan. De plek van gisteren en welke zich vandaag kan gaan manifesteren. Waarbij morgen ‘nicht im Frage ist…’


iGer.nl
Want wat valt te plaatsen als 365 dagen zich in uren laten doorbrengen. Zich helaas dit keer niet uit laten betalen. Wanneer je in minuten stil blijft staan. De zestig seconden klok. De mogelijke nanoseconden die zich gaan voordoen. En dat alles binnen de beperkende dimensies. Twee, drie, vier of mogelijk zes” Of toch de zevende” Omdat het getal 7 niet van enige magie is los te zien. Een getal met die andere dimensie. Wanneer het besef en de inkeer andere openbaringen, andere wegen naar voren laten komen. Of heeft het dan veel van de 10 kilometer hoogte. Als in een vliegmasjien. En wat gebeurt er dan” ‘Eight miles high”‘ Komen dan de ‘Byrds’ als vogels voorbij”
De ‘Flying Burrito Brothers’ weer tot leven”
Sentimenten. Mijn sentimenten. Gekoppeld aan mijn jeugd. Vroegtijdige jeugd. Als in ‘it’s all over now.’ Mogelijk gekoppeld aan de twintiger die ik was. De dertiger die ik geworden ben. De veertig overleefd. Vijftig. En opging naar de zestig.60! En daarbij stil te hebben gestaan.
Want het was niets! Maar werd dit wel door een zeker bewust zijn.
En het spotten wat ik deed. En wat ik nog wel weet te doen. Echter iets behoudender. Omdat ik me steeds meer begin te realiseren. Me steeds meer dingen begin af te vragen. Me wat bewuster van mijn omgeving begin te worden. En het flapuit zijn aan de ander overlaat. De ander die hiervoor geleerd heeft. De ander die hier meer ervaring mee heeft. Zich in een andere rol bevindt. Het publiek weet te vermaken. En hier niet alleen applaus mee oogst, maar ook zijn honorarium mee opstrijkt. Of stomweg geld verdient. Door avondvullend vermaak. De kunsten vertoont. Waar Mark op loert. Opdat het Mark geen boterham gaat kosten. Afschaffen die spelen. Brood op de plank. Brood met tevredenheid. En geen pot Calvé meer in de aanbieding. Laat staan dat er nog iemand is die op de kleintjes kan gaan letten. Want door de verhoging van de ouderbijdragen schrompelen de paddenstoelen in de grond. Gaat ‘Rollebol’ en ‘SKOA’ (Stichting Kinder Opvang Alkmaar) verloren. De totale kinderopvang naar een volgend failliet. En de opleidingen vergelijkbare bietenbruggen op. Maar misschien zie ik het ietwat zwart. Of is dit mijn ultieme poging om te stangen. Omdat ik het ‘stangen’ toch niet helemaal laten kan. Het relativeren. Of de realist te kunnen zijn.


iGer.nl
Want ik weet dat ook dat donkere gat ergens wacht. Op mij! Op jou!

En op elk ander mens, alleen…

0! Of oh! Regeren”! Zit dat zo” Neen, dan opteer ik liever toch voor de Summertime blues!