Reflex(ie).

Door 6 maart 2017

‘Ik schrijf je ogen’, zou een dichtregel kunnen zijn. En ongetwijfeld zal iemand ooit diezelfde woorden hebben bedacht en ook op papier hebben gezet. En daar zou het dan bij blijven bestaan, want alles wat daar meer aan wordt toegevoegd, zou afbreuk kunnen doen aan die ene regel. Want wat wordt met die ene regel bedoeld?! Gaat het om het lezen van die ene zin, gaat het om de kleur van die ogen, gaat het om het geheel dat door die ogen wordt omringd, of gaat het om de geest die, volgens mensen die het weten kunnen, schuil gaat achter die ogen. De verbinding tussen dat wat wij zien en dat wat wij interpreteren. Want de ogen blijven nu eenmaal de spiegels van de ziel. Althans dat wordt beweerd door waarschijnlijk verlichte geesten. Ogen kunnen ook reflecteren, hetgeen mij op het spoor bracht van ooit het personeelsblad van Duin & Bosch, Reflex. Lense Elsinga spatte wat Oost-indische inkt op een wit vel en bedacht direct na dit resultaat de naam. Een kunstenaar pur sang die met zijn grafische werken eenvoudigweg door het leven is gegaan. En die zijn talenten als docent aan mensen met verminderde mogelijkheden ten dienst heeft gesteld. De psychiatrische medemens in deze. Vandaag de dag is die mens een beetje tot de groep afvalligen gaan behoren, eenvoudigweg door het feit dat er sprake is van een verminderde opvang dan wel het in en daardoor buiten de maatschappij plaatsen van deze kwetsbare mens. Geen pleidooi voor de inrichting als dat oude instituut, maar meer een pleidooi om mensen die omstandigheden te gaan bieden waarbij zij van de bescherming als in het verleden weer gebruik kunnen gaan maken. Een beschutte omgeving in plaats van een beschermende woonvorm. Want eerlijk gezegd denk ik nog steeds dat de ‘maatschappij’ bepaaldelijk niet op deze mens zit te wachten. De psychiatrisch gestoorde medemens, als ooit door Keefman ten tonele gevoerd. Jan Arends die op een kwalijke dag zich van het leven beroofde, maar niet eerder dan dat hij zijn schrijftalenten gebundeld zag’. Lunchgedichten, die juist door de beknoptheid van zijn woorden tot mogelijk die eerste zin van mij hebben geleid. Daar draait het vandaag om. Daar draaide het gisteren minder om. En waar het morgen om draait…

IMG_6594IMG_6596IMG_6597IMG_6598

Tags: , ,

Dit bericht was geplaatst op maandag, 6 maart 2017 om 18:48 en opgeslagen in Overigen. Je kunt reacties op deze vermelding volgen via RSS 2.0 feed. Je kunt een reactie achterlaten, of trackback vanaf je eigen site.

Laat een reactie achter

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.