Recht doen aan Winnie (slot).

Om maar even met de deur is huis te vallen:
Waarschuwing
Het waren de jaren waarin op alle fronten de sterk betuttelende naoorlogse sentimenten aan gruzelementen gingen en er zelfs een condoomautomaat in de instelling kwam te hangen om de losbandigheid nog enigszins te sturen. Pijper kreeg van de directrice een officiele waarschuwing. Een paar weken later liet hij uit verzet zijn broek zakken tijdens een les aan de aankomend B-verpleegkundigen. ‘Wat doen jullie als je dit morgen bij een patient meemaakt’, provoceerde hij. De sanctie kwam hard aan. De directrice verbande Pijper vanuit de Academie voor Psychiatrie in Haarlem waar hij volwassenen les gaf naar de vestiging in Amsterdam. Daar moest hij tot zijn afschuw 16/17 jarige Amsterdammers onderwijzen. “Zoiets moet je ding zijn. Ik kon het niet.” De marteling duurde drie jaar. “Ik denk dat ik het daarvan aan mijn hart gekregen heb”, zegt-ie roffelend met de vingers op de linkerkant van zijn borst. Sinds zeven jaar zit daar onderhuids een apparaatje (ICD) dat zijn hartritme aanstuurt na een infarct. Zijn rikketik functioneerde nog maar voor dertig procent.
Amerika
De eerste tijd leefde hij als verlamd, bang dat het ieder moment afgelopen kon zijn. Gaandeweg manifesteerde hij zich weer als vanouds, veel bezig met tekst en fotografie. Uit zijn linker broekzak komt een kleine camera tevoorschijn die hij altijd bij zich heeft. Spreekt even later als een dorpsomroeper het getal ‘1979’ uit. ‘Ik wil naar Amerika’, laat-ie in januari van dat jaar aan zijn vrouw weten. Ze gaan. Samen met een bevriend stel trekken ze vier weken in een camper door het land. “Die reis kostte per stel 10.000 gulden. Een paar maanden nadat we terug waren, konden we dit huis kopen. Denk je dat we die reis hadden gemaakt als we van dat huis hadden geweten” Dus doe de dingen die je wilt doen, zonder al te veel over andere zaken na te denken.”
Vriend Daan bracht hem op zijn zestiende in contact met de psychiatrie. Daan vertelde over de opleiding die hij deed. “Het raakte me. De psychiatrie kwam in mijn kop terecht.” Tegelijkertijd vroeg hij zich af of hij tegen het werk bestand was. “Kan ik dat geestelijk aan” In hoeverre is anders zijn of gekte te verhelpen en ben ik in staat om daarmee om te gaan”” Er volgde een omtrekkende beweging, jaren waarin hij voor De Boer Tenten werkte, een periode als boekhouder gezien de 9 voor dat vak op zijn Mulo-diploma. Hij lacht om die keuze. Uiteindelijk werd het de psychiatrie. 22 was-ie. Alle mallotigheden van het mensenbrein, heeft-ie nadien ervaren. “Op een gegeven moment hebben we twee Jezussen op de afdeling. Allebei zijn ze ervan overtuigd de reincarnatie van Jezus te zijn. Het wordt ruzie. Allebei gaan ze in de isoleer. Eentje een maand, de ander drie dagen. Je probeert ze weer in de realiteit te krijgen. Je grijpt dan op een dramatische manier in op het leven van een ander. Ik kan niet zeggen of dat goed is.”
Hij vouwt een bundel open. Toont het gedicht Gestoorde Vrouw. ‘Haar wereld is de mijne niet probeer ik haar te leren kennen; mijn wereld is de hare niet vraag ik haar dit, zal ik haar wereld gaan miskennen, dus stoor ik jou gestoorde vrouw, niet.’ “Je bent machteloos en je kijkt er naar en je denkt: gvd, gvd, gvd, ik zou zo graag stomweg wat ik tot mijn beschikking heb aan jou willen geven. Een onvoorstelbaar eenzaam mens, die geen grip meer heeft. Die leeft in angst en verwarring.”
Egodocument
Na een korte stilte opnieuw geritsel van bladzijden. “Nog eentje hoor. Tsjonge, het wordt wel een egodocument, vind je niet”” Als het gedicht gelezen is, zegt-ie: “Het moest er allemaal uit. Het moet van me af. Ik ervaar dat als ruimte in mijn kop. Of ik de psychiatrie goed heb aangekund” Er zijn momenten geweest dat ik zelf niet meer wist aan welke kant van normaal en abnormaal ik terecht was gekomen. Ik me afvroeg of ik de kluts niet aan het kwijtraken was. Het komt ook nu wel eens voor dat ik mij in een andere wereld bevind. Dan kraam ik op de maalstroom van het leven alleen onzin uit. Blieft u nog koffie””
Geen andere bedoeling dan recht doen aan de woorden van Winnie. En voor al degenen die niet in staat zijn geweest om juist van dit geheel te kunnen genieten: Dank aan Winnie die mij de gelegenheid heeft geboden om mijn kijk op mijn binnen naar buiten te brengen!