Radeloosheid…

Door 31 augustus 2015

IMG_9903IMG_9904IMG_9909

 

Weer zo’n ouderwetse maandag! Stof van een week weggezogen, het weekend op een bijzonder aangename manier doorgebracht, met festiviteiten in de vorm van Jan zijn verjaardag (59 jaar en 7 maanden!), de gedeeltelijke familiebar-b-q in die zin dat een aantal familieleden schitterden, dat het gisteren weer een zomer in de Hout betrof en dat het weer het juist op zondag dit keer niet liet afweten, onweer het vanmorgen nog maar weer eens probeerde en de regen naar beneden plensde en dat ik me opmaak voor alle nieuwe seizoenen die zich opmaken en waar ik deelgenoot van zal zijn, ach, het vermelden misschien niet waard maar dat de orde van de dag en een vooronderstelde regelmaat in het bijzonder ook zorg heeft gedragen voor een tweetal bijzondere ontmoetingen, met Heleen en Jos, met Sietse en zijn vrouw in een rolstoel, het vermelden misschien niet waard maar toch ook weer heel bijzonder! Woensdag de eerste bijeenkomt van de Dichterskring Alkmaar, vrijdag de Kunst tot de Nacht en zaterdag de neven en nichten bij ons thuis, het zijn de kersen die de taart voor een belangrijk deel zo lekker maken. Tussendoor wat rommelen, en voor ik het goed en wel besef ben ik weer bezig met die onzinnige bezigheden die garant staan voor de invulling van mijn leven. Wat schrijven, (be)denken, wat zinnen achter elkaar neer zetten, wat horen en wat zien en voor een ander deel stomweg zwijgen. Alsof er weinig te melden valt. En dat is in de regel ook zo. Genieten is nu eenmaal veelal een individuele aangelegenheid. En wanneer is er nu feitelijk sprake van een genieten. Wanneer ik bijvoorbeeld een boek lees. Van Thomas Verbogt met zijn kleur van geluk, het damestasje van Freek de Jonge, de onvermoeibare, dan wel geniet van de plaatjes in een boek getiteld The Mammoth Book of Street Art. What the Victorians Did for Us of simpelweg Street photography now. Prikkelende lectuur in zekere zin. Hetgeen mij dan weer op wegen brengt die zich niet direct laten benoemen. Of op paden waarbij het slingerend genoegen zich aan mij openbaart. Niet weten wat achter die bocht verscholen gaat, het dwalen in de ruimte dat zich geregeld letterlijk en dan weer figuurlijk voordoet. Het stilstaan in de tijd dan wel een bericht van de Buurman onder ogen krijgen. Of de man die zich ogenschijnlijk wist te vermaken met de onzinnige dansen die hij ten uitvoer bracht. Gekleed ging in een veelvoud van hemden, truien, jassen en uiteindelijk een geel uitgeslagen hemd liet zien waaronder tattoos verscholen gingen. Juist die man heb ik gisteren, terwijl ik me aan die man ergerde, vastgelegd. Omdat hij, op een ander moment, zijn plaats op deze aardkloot liet zien. Een verworpene als het ware, een dakloze, een eenzaam figuur die met zijn figuur even geen raad wist. En terwijl de muziek om hem heen schetterde, liet hij iets van zijn radeloosheid, van zijn eenzaamheid zien…

Tags: , , ,

Dit bericht was geplaatst op maandag, 31 augustus 2015 om 15:27 en opgeslagen in Overigen. Je kunt reacties op deze vermelding volgen via RSS 2.0 feed. Je kunt een reactie achterlaten, of trackback vanaf je eigen site.

Laat een reactie achter

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.