peanuts*

Ja, eergisteren was het ook weer gedichtendag! Dit keer was ik op tijd maar kwam geen enkel gedicht in de bibliotheek tegen. Hooguit de combinatie van tekst en foto’s, maar die hangen er alweer een tijdje. Ben ik een keer op tijd, hebben ze wel de aankondiging goed verzorgd maar het vervolg wat achterwege gelaten. Alsof de grootte van de huidige bibliotheekvorm de mogelijke parafernalia in de weg staat. Want hoe groter de organisatie, hoe minder betrokkenheid zich kan gaan voordoen. Of misschien is dit wel de blik die ik op dit geheel heb. Niet geheel gespeend van enige zwartgalligheid. Wat dit keer niet aan het zonnige weer lag, noch aan de gevoelstemperatuur dan wel aan de gure, straffe wind die vanuit het oosten recht op de eenzame fietser afkwam. In dit geval was de naam Jimmy niet geheel toereikend.


iGer.nl
Op de fiets naar de Hazenkoog. Om een blik te kunnen werpen op de plek waar straks een fotosessie zal gaan plaatsvinden. In de studio van Cees Noort. Niet zomaar Noort, maar de vader van. De man die ooit de fotostudio van Jaap Schoen heeft overgenomen. En nu in Alkmaar resideert voor wat betreft zijn studio. Maar waarschijnlijk vertoeft in het Dorp van allure. Bergen. Onder de rook van de vuilverbranding in Alkmaar en mogelijk straks op de grond waar gas uit Rusland zich een weg zal weten te banen. Maar ook daar is het laatste woord nog niet over gesproken. Al was het alleen maar omtrent de mogelijke bevingen die TaQa ons zou kunnen voorschotelen. Juist dan komt het grotere belang naar voren. Het economisch belang wat boven het plaatselijk belang uitstijgt. Alles ten faveure van de B.V. Nederland. En ene Verhagen die in zijn vuistje gniffelt. Want lachen… dat zal deze bewindsman niet zo snel gaan doen. Het CDA past bescheidenheid. Edoch , Kunduz gaat door. Dankzij Sap. En D66 en Rouvoet. Want als er belangen te verdelen zijn, kan het haast niet anders dan dat Haantjes en Hennetjes het kippenhok weten te vinden. Speelt Verhagen de sluwe vos en kan GroenLinks zich opmaken voor het verlies. Wij hebben echter een regering. Als het verdriet van België nog niet geschreven zou zijn, kan het vervolg mogelijk de treurnis gaan heten. Speelt het in Nederland zou mijn suggestie ‘de hypocriet’ kunnen zijn.


iGer.nl
Weer wat om mij heen kijken. Een plaatje schieten. Nog een plaatje schieten. Koude handen. Handschoenen aan. Handschoenen uit. Een volgend plaatje schieten. Hé verrek, een molen. Een windmolen in dubbelglas. Een stukje van een computer. Jammer, maar toch wel weer leuk. Zowel voor als achter glas. Handschoenen aan. Fietsen. Kijken. Verrek, daar staan er drie. Met water en wat riet. Hollandser kan het welhaast niet. Fiets aan de kant. Handschoenen uit. Rechterwijsvinger op het knopje. De straffe wind nog straffer. Kijken. Rond mij kijken. Dat doe ik wel vaker.


iGer.nl
Tussendoor echter niet. Nog twee van die lellen en heel veel verder weg de rook van de vuilverbranding. De HVC. HuisVuilCentrale. Van 800 miljoen. In guldens nota bene. Met steun van gemeente, provincie, het Rijk der Nederlanden en de Europese staat. Daar staat dus niet zomaar iets. Daar staat wat. Waar huisvuil wordt verbrand. En compost voor een deel. Want het blussen doet men groen. De burger wens nu eenmaal belazert te worden. En komen we tekort” Dan gaan de rechten weer omhoog. Gelijk de startkosten bij mijn huisafdrukker met 26 % zijn verhoogd. Van 0,99 naar 1,25. In Euro’s. De koffie daar ook vijftig cent dan wel 25 eurocent in prijs omhoog is gegaan. En de loonstrookjes een verlaging te zien geven. Dat wordt nog meer gaan keren. Geregeld keren. Hoe lang zal het nu gaan duren voor de eerste winterjas weer binnenstebuiten wordt gekeerd” De naaldkunstenaars van buitenlandse origine hun handel zien toenemen. Waar is Ida de Leeuw van Rees als je haar echt nodig hebt”!Niet alleen met naald en schaar maar juist met naald en draad voor U paraat! En haar opgewekte: ‘Goede morgen, dames…’ waarna zij haar verhaal al improviserend vervolgde. En half Nederland haar volgde als er wat te raderen viel. Met dat tandvormige raderwieltje. Toen de groenteman werd binnengehaald onder de noemer: ‘Ja, ja, ja, wat zullen we eten” Ja, ja, ja, wie kan dat weten” Wie is de man die ons dat zeggen kan” De groenteman, cha, cha, cha.’ Uit die tijd. Toen distributie nog voor een beeldschone beperking zorgdroeg. De knop tussenstanden kende. En het geluid trapsgewijs omhoog ging. Plastic zijn plaats nog diende te veroveren en bakeliet gewoon was. Nu slechts zichtbaar in een museum. Voor de twintigste eeuw. In Hoorn. Als je niets te doen hebt, een bijzondere aanrader. Terug in de tijd van wasteilen, wastobbes, wasborden en handwringers.


iGer.nl
Een rondje en ik raak toch weer op een slingerend pad. Mijn pad. Mijn windmolens. Ach, laat mij maar even. Weet dat het wel weer overgaat… net als de volgende schrijfsels!

gedichtendag

gelichtenlach

razende tollen

rollenbollen

in de pan

KORTSLUITING

een geest

geeft

de geest

België


iGer.nl
*Peanuts: daar komt geen noot aan te pas. Hooguit een doperwt…