Passie


iGer.nl

Stichting Landjuweel. Geen idee”! Je bent de enige niet. En als je de enige zou zijn, welke associatie zou deze stichting dan kunnen gaan oproepen. Er zijn nu eenmaal zoveel stichtingen in Nederland, dat ook deze stichting wel een steentje zou kunnen gaan bijdragen. Neem nu bijvoorbeeld de Stichting Ikea. Nooit geweten dat dit bedrijf een Stichtingsvorm kent die wereldwijd ervoor kan zorgen dat een fragmentarisch deel van de winsten in de Nederlandse kas vloeien. En de rest ervoor zorgt dat het bedrijf als zodanig optimaal fluctueert. Het gaat over die ongebreidelde geldstromen waar heg noch steg, dan wel kind noch kraai enig idee van heeft. Tot een nieuwsgierige journalist op de zaak duikt en zaken aan het licht brengt die het daglicht ternauwernood zullen zien. Het is de wereld van de bedrijfsjuristen die de weg naar Nederland hebben gevonden, de Kaaimaneilanden in zekere zin aan het lot hebben overgelaten. Nederland als belastingparadijs. Luxemburg, Liechtenstein en Zwitserland als naamsbekenden met Nederland in een glansrol. Hobby of passie. Daar draait het om.

Een gesprek met Suzanne. Een gesprek omtrent haar kijk op de huidige omstandigheden vanuit haar journalistieke kijk op de wereld. Freelance journaliste met als aandachtspunt een deel van de Nederlandse taal. Vanuit haar verantwoordelijkheid van eindredactrice. Een veredelde vorm van stilstaan in de wereld van de mieren en het ‘miereneukerige gedoe’ dat haar baan momenteel met zich meebrengt. Haar omschrijving omtrent het verschil tussen het hebben van een hobby en passie dat wanneer de ogen gaan twinkelen er naar haar idee sprake is van een passie. Hobby als het berijden van een stokpaardje, het bedrijven van een liefhebberij en passie wanneer er sprake is van een zodanige gemoedstoestand dat er een drang ontstaat die men niet kan weerstaan.

Nog anders gezegd: een hartstochtelijke genegenheid.

En dan kom ik op dat andere wat ik vandaag mocht meemaken. Hans las mij zijn liefdesgedicht voor. Een gedicht wat hem vannacht in zijn slaap wakker wist te schudden en waarvan hij de woorden niet direct aan het papier toevertrouwde maar dit, gezien zijn zijn in de huidige tijd, op zijn beltonen dragende apparaat met de woorden Samsung voor mij tevoorschijn wist te toveren. En ik hem heb verzocht om die woorden voor mij ouderwets aan het papier toe te willen vertrouwen. Hetgeen ook heeft plaatsgevonden. En het is die combinatie van woorden van Suzanne gekoppeld aan de woorden van Hans die het woord passie van een inhoud voorzien.

Hij schonk mij een blik in zijn innerlijk, een blik in zijn zijn, zijn huidig zijn waarin liefde een rol speelt. Een belangrijke rol. Maar waar ook de twijfel en de angst in naar voren komt. Gelijktijdig met die passie. Suzanne deelde met mij haar interesse in de mens. De mens die zij in de loop der tijd mocht ontmoeten. In zowel haar professionele zijn, als in haar mens zijn. En ook bij haar ontdekte ik die twinkeling. Want ook zij gaf licht, simpelweg door te gaan stralen. En dat maakt deze dag weer zoveel anders. Het wit van het licht in een gebouw van wat lichter grauw. Of zal het beige zijn geweest”! Een kleur die met al die andere kleuren zich wist te verenigen. In lokaal vijf, zo dicht bij de hemel dat slechts dat dak de weg naar de hemel in de weg stond. En ik maar wat wauwelde…

En Stichting Landjuweel” Dat gaat een boek uitbrengen. Omtrent Ruigoord. De kerk waar ooit Simon Vinkenoog Herman Brood en Nina Hagen in de echt verbond, alleen niet voor het ‘echie’. De film Cha, cha is daar getuige van. Simon Vinkenoog had net zo goed Simon Vinkenoord kunnen heten, ware het niet dat…

waren andere tijden. Maar als Hans mij een vertegenwoordiger van de jaren zestig noemt, voel ik me bijzonder vereerd. Het lullige is alleen dat ik geen barricades heb beklommen, voor mijn nummer de dienstplicht heb vervuld en de tijd daarvoor langdurig (zes jaar!) op de Meer Uitgebreid Lager Onderwijs de ouderwetse MULO heb doorgebracht. Met alle geneugten van toen. Maar dat is weer een heel ander verhaal!