OZW Amsterdam


iGer.nl
Martin,

Ik heb een aantal “brandende” kwesties die ik graag ASAP met je zou willen doornemen:

1. Een verzoek om een aangepast (leer)traject voor de basisperiode te maken voor een
leerling die, vanwege ernstige paniekaanvallen, psychiatrisch is opgenomen e n
behandeld, een natraject heeft gevolgd ( met een relatief gunstig resultaat, in die zin
dat zij met een eigen brommer naar OZW komt), maar nu een vorm van terugval kent
die ervoor zorgt dat ze “s nachts niet slaapt en daardoor lessen verzuimt.

2. Een tweetal leerlingen die ik, gezien hun afwezigheid, een eerste brief wil sturen waarin
wordt aangegeven dat bij herhaling een verdere voortzetting van hun opleiding niet meer
mogelijk kan zijn.

3. Een mogelijkheid te bieden aan de groep in Amstelveen (Zonnehuis), een groep waarvan
P. “mentor is om de vragen die zij hebben omtrent hun opleiding, de wisselende samen-
stelling van docenten (ik begreep van hen dat Bart geen lessen daar meer verzorgt,
mogelijk een foutieve interpretatie van mij”!) en de verandering die zich heeft
voorgedaan tussen voor- en na de zomer “break”.

4. Signalen die ik verder vandaag heb opgevangen van de leerlingen op de leerafdeling
BovenIJ ten aanzien van hun energie balans. Stagedagen, school, bijbanen etc.
De vraag die zich vandaag voordeed was het verschil tussen de leerafdeling OLVG en
hun stageplaats.

5. “en met mij gaat het wel redelijk goed!

Alkmaar, 19-09-“07, wik



iGer.nl


schreef ik ooit en was mij niet bewust van een zeker onheil dat boven mijn hoofd hing.
Het onheil wat zich in de week van juni 2008 voordeed en het gevolg daarvan op maandag 9 juni 2008. Ik werd ziek verklaard. En mijn werkzame leven hield, in onzekere zin, op te houden te bestaan. Vandaag heb ik een drempel geslecht. Mede dankzij Barth. Want als ik dankzij Barth zeg, zal hij dat gaan ontkennen. Een warme loper werd, in die zekere zin, voor mij uitgerold. En Daniella, Brenda, Marije, Barbara, Vanessa, Fatima, Joyce, Johan, Jan, Boudewijn, Dirk Jan, Sonja, Sandra, Marjorie, Ellen en Edilse zagen mij niet alleen maar vonden ook dat ik ‘er goed uitzag.’ Ik voelde mij groeien naast het feit dat ik toch in mijn eigen schoenen ben blijven lopen. En het voelde gaandeweg weer enigszins als vanouds. Zelfs het zien van leerlingen die nu aan het einde van hun opleidingstijd bezig zijn. Ik heb zelfs ja gezegd om bij hun diplomering aanwezig te zijn en naast het feit dat het goed voelde was het op het eind bijna weer als dat gevoel wat zich in de stamkroeg in de VU voordeed. Zaken die de opleiding betroffen de revue passeerden. Het kleine steekjes onder water kunnen geven. Aan elkaar. En ook aan mij. Dat heb ik toch wel degelijk gemist. Net als wel meer dingen die ik heb gemist. En gelijk ook weer niet. Omdat de contouren ten aanzien van de tegenwoordig toekomstige tijd wat meer hun beslag hebben gekregen.


iGer.nl

De feitelijkheid. Plannen en idee”n omtrent mijn nabije toekomst.” En ook dat voelt ok”.
Ik op dit moment niet veel meer kan zeggen dan dank! Dank vanuit de oprechtheid van mijn aangetaste hart. Het heeft mij meer dan goed gedaan! “En dat is veel meer dan uit dit schrijven kan blijken.

En Ruben! Ruben die, toen ik via de voordeur van Barth en Christien hun huis binnenviel, riep” ‘Een kadootje!’ En dit herhaalde. Een potje verscholen onder een jas. Dit keer niet het potje wat nu deel van dat andere uitmaakt. De vorst niet overleefde en in stukken uiteenviel.


iGer.nl


Het potje met mijn naam: een zilveren omlijsting en simpelweg Wik.
Want wik ben ik en dat zal voorlopig nog wel zo blijven!