Over tot…

… om weer over te gaan tot de orde van de dag, de week, de maand desnoods. Geen oliebol genoten, geen appelflap genuttigd hooguit een verantwoorde driehoek met appel en suiker van de Raat. Geenszins een idee waar deze staat en een bepaalde willekeur is mij dan ook totaal vreemd. Oud was het wel, nieuw is het niet en er liggen waarschijnlijk nog vele gebeurtenissen in het verschiet. Gelijk ook de dagen van de week niet veel meer hoeven te doen dan zichzelf te herhalen. Het knallen voorbij, de ploffen achter me gelaten en ook de eerbied die ik heb voor mijn grijze haren, geen Gert en Hermien meer in de buurt.

Om over die voorspelbare Top 2000 maar te zwijgen. Ook daar ontkom je niet aan een zekere voorspelbaarheid. Waardoor de meeste dingen straks weer zijn ontdaan van de afgelopen gebeurtenissen, de necrologie van hen die verdwenen zijn en de verwachtingen die ook wat het weer betreft weer alle kanten op zullen gaan. Wat dat betreft is er weinig nieuws te melden, hooguit de omzet die plaatsvond bij de vuurwerkwinkels. Een schouwspel waarbij een enkele vuurpijl in het totaal verdween, siervuurwerk de hemel kliefde en er vele oohs en aahs het schouwspel van klanken voorzag. De bubbels en de glazen en het proosten een aanvang nam.

‘t Is zondag, nieuwjaarsdag en we maken ons op om ergens te gaan dineren. Tenslotte kan het niet anders dan dat geld moet blijven rollen en waar het totaal dit jaar heen zal gaan? Jelle zal daar wederom geen antwoord op gaan geven, hooguit Klaas Knot die niet veel meer weet te zeggen dan dat we ons moeten voorbereiden op het knotten van de pegels. Waar wilgen ons al vooraf zijn gegaan.

De beste wensen vooralsnog!