over LEDEN 5

Vrijdag, 07-07-2017. DE TOEKOMST STAAT VOOR DE DEUR. Een verhaal in twee bedrijven. Vandaag deel I opdat morgen het einde zich dit keer niet geheel en al laat raden. Want waar ooit een begin is, wordt dit voorspelbaar ten einde gevoerd. Tonix is de schrijver en ik doe niet veel meer dan zijn woorden naar voren te brengen.
Sinds ik in 1993 het besluit heb genomen om met mijn zwervend bestaan te stoppen, heb ik heel wat problemen moeten overwinnen. Wat ik nu echter te verwerken heb, is een dermate groot obstakel dat ik geen idee heb waar ik beginnen moet. Op 1 oktober kreeg ik het heuglijke nieuws dat ik opa zou worden. Vanaf die tijd heb ik een sober bestaan geleid waarin ik me weinig luxe en uitspattingen permitteerde. Het resultaat mocht er zijn. In maart 1997 was het eindelijk zover, ik had weer een eigen woninkje. Nadat ik ruim twee maanden puin had geruimd en opgekapt had, keek ik met tevredenheid naar het resultaat. Alles wat in mijn huisje stond, hing of lag was mijn eigendom. Niet alles was nieuw, maar wel zo goed als. De schulden, ontstaan tijdens mijn dak- en thuisloze periode – waarin ik als extraatje ook nog verslaafd was aan alcohol, medicijnen en harddrugs – vielen al met al mee. Ik bezat behalve een kleurentelevisie, video en stereo-installatie, zelfs een PC inclusief printer. Ik voelde me trots wat ik in die vier jaar had bereikt. Ten eerste een vast adres, ten tweede clean van de medicijnen en drugs, ten derde begonnen met de combinatietherapie van medicijnen tegen het HIV-virus, om meer weerstand te krijgen en mijn bestaan weer wat meer kwaliteit te verschaffen. Ondertussen ben ik ook opa geworden van een kleinzoontje dat mijn bestaan nog een extra accent geeft. Om de leegte op te vangen die ontstond door het clean zijn, ging ik naar de basiseducatie om mijn Nederlands op te frissen en volgde ik computercursussen. Tot hier het eerste gedeelte van een verslag van een man die door omstandigheden toch weer de draad van zijn leven heeft opgepikt, maar…


IMG_7122


IMG_7125