ouwe meuk

Geloof mij! Als ik zo bij mezelf te rade ga, kom ik er geregeld uit. De vraag alleen waar ik dan uit kom laat zich raden. Dat is al een eeuwigheid zo. Dat zorgt er ook voor dat er bijkans geen sprake meer kan zijn van een verrassing. Toch blijft het verrassend wanneer oude meuk in een ander jasje wordt gestopt. Het woord is gevallen en de hint kan daar niets meer aan veranderen. Het dwaalspoor blijft achterwege en zo bezien is het geen kunst om naar het antwoord te gissen. Meer dan een wijdopen deur. Eigenlijk een poort waar een optimaal doorkomen aan is. Geen reden om in te houden. Geen reden om uit te kijken. Eigenlijk helemaal geen reden om hier melding van te maken. Tenzij ik toch nog even teruggrijp. Naar net. Waarop die WNK medewerker op zijn scooter de uitrit uitracet. Ternauwernood mijn bumper weet te vermijden. Kriskras aan zijn stuurwiel trekkend mij toch nog even raakt. Ik uitstap. Hem op zijn onverantwoordelijkheid wijs. En hij staat te shaken. Max. Max die zijn helm en bril afzet. Zijn papieren tevoorschijn haalt. En met mij niet goed weet hoe in zo’n situatie te handelen. Hij blijft beleefd. Is zich de keleire geschrokken. Het bibberen van zijn handen blijft zich nog steeds voordoen. En ik doe niet veel meer dan praten. Eigenlijk ben ik me ook rot geschrokken. Door te praten heb ik het idee mijn eigen gebibber in de hand te kunnen houden. En de reden van dit alles” Wederom de gecrashte computer. Het heeft er veel van dat ook de nieuwe op voorhand een naam heeft. Heen en weer. Gelijk die boot in Volendam. Ouwe meuk dus eigenlijk.


iGer.nl
Eigenlijk ben ik wel verrukt van wat ouwe meuk. Gelijktijdig sta ik ervan te kijken wat er aan nieuwe meuk op de weg te vinden valt. Kwam een auto tegen met twee cijfers drie keer een S gevolgd door nog een cijfer. Dat het minder goed gaat in Nederland wordt dus, ten dele, gelogenstraft. Of heeft mogelijk te maken met het feit dat, nu het jaar onderweg is ten einde te lopen, de voorlopige balans wordt opgemaakt. Want om financien de loef af te steken lijkt een leukere sport dan af te wachten tot de aandelen nog meer zullen gaan dalen. Griekenland, Spanje, Italië, Ierland, Portugal en mogelijk ook de Balkanstaten, heel Europa spreekt een woordje mee en halen duiten uit een zakje. Europese bruggen in relatie tot EuroDisney leidt tot niet veel meer dan de schraalhans die zich opmaakt voor de keuken. Zo schreef ik al eerder. Ook wat dat betreft maak ik gewag van ouwe meuk. Zo ben ik dus wederom in staat niet alleen mijn eigen opgave te zijn, maar ook de vragen die rijzen geheel naar mijn eigen genoegen wel dan niet te beantwoorden. Of te laten voor wat ze zijn! Buitenbeentjes! Misfits! En dat alles in een flits. Een draai, een pirouette die mij bijkans in een warreling weet te storten, de wereld laat vervagen tot in één langgerekte rimpel.


iGer.nl
Dus kan ik me ook voorstellen dat je wat meewarig een schouder ophaalt, even met een wenkbrauw fronst en overgaat tot jouw orde van de dag. Ik besef heel goed dat je nog steeds niet zit te wachten op mijn woorden die, even erin, waarschijnlijk ook zomaar weer verdwijnen.
Hoe vaak heb ik deze woorden al naar voren gebracht en getracht om daar wat overdenkingen aan toe te voegen. Toen nog in een ander kader. Net als ooit die uitsprak die nog steeds op de Waagtoten te vinden valt. Ook die ouwe meuk herhaal ik nog eens met genoegen.

‘Singulas horas singulas vitasputa.’ ‘Leef elk uur alsof het je hele leven is.’

Dat staat nog steeds! Dat statement! Een status ment een toren in Alkmaar. De Waag torent boven het gepeupel uit. En houdt datzelfde gepeupel deze kreet voor. Alleen voor hen die dit willen zien. Die dit kunnen zien. Maar juist voor de mensen die geen Latijn kunnen lezen heb ik deze vrije vertaling meegenomen. Omdat ook dit een waarheid is. In dat andere kader. Bijvoorbeeld van een rimpel. Op mijn voorhoofd. Gerelateerd aan mijn leeftijd. De vooravond van de ouderdom. Gelijk die rimpelkneuzen. Waar dat woord ‘ouwe meuk’ van toepassing op is. Ik dus. Misschien ook jij”!


iGer.nl