Out of order I

Wanneer alles om de eenvoud zou draaien, hoeft men zich over het leven niet zoveel zorgen te maken. Eenvoudig leven en van alles beleven, wie maakt zich dan nog druk. Niemand toch”! Alleen… zo zit het leven niet in elkaar. Ik sta op voorhand stil bij het gegeven dat onze verwarming onder handen zal worden genomen. Zeg niet direct dat ik beren onderweg zie, hooguit een verdwaald rendier, wat hoogstwaarschijnlijk te maken heeft met de aankomende tijd. Neem daarom ook een voorschot op de dagen die gaan komen. Althans, wat ik me voorstel dat er straks aan de hand kan zijn. En zal worden geboord, er zal worden geruimd, er zal plaats dienen worden gemaakt om de leidingen met elkaar te gaan verbinden, er zal worden geklopt, mogelijk ook worden geveegd en waarschijnlijk ook nog worden gezogen. Het dient nu eenmaal eerst te slechteren wil het beteren. En wie het slechteren niet eert is het beteren niet weert, gelijk een oud Hollands gezegde beweert. Althans, dat gaat op voor vandaag. Aan de vooravond van, hetgeen iets weergeeft van de al eerder gestelde eenvoud. Hoe eenvoudig kan het leven zijn” Wat maakt het verschil tussen moeizaam en dat al eerder gestelde” De druktemakerij die zich waarschijnlijk in mijn hoofd voordoet. En nu kunnen anderen wel beweren dat het mogelijk niet zo’n vaart zal gaan lopen, ik moet daar op mijn manier mee zien te ‘dealen’. De grote bewaarder, de hartstochtelijke verzamelaar, de grote opberger, de stapelaar die dit keer ruimte dient te scheppen. Zeg niet dat ik lijd aan scheppingsdrang, dat is slechts voorbehouden aan de Grote Schepper, maar dat ik enigszins in zijn voetsporen treed, ook dat is een gegeven. Dicht bij de eenvoud zijn en blijven dit keer, met behulp van dozen en alles wat dies meer zij. Aan de vooravond van, ik schreef het al eerder. En juist door dit gegeven…