Oud"Je weet te veel!

Ut rommelt! En als ut rommelt, zal er waarschijnlijk wel een rommelmarkt een rol gaan spelen. Zoals er morgen een rommelmarkt op het programma is verschenen. Nu is, in mijn geval, niet helemaal sprake van rommel, laat staan dat er echte prullaria op de tafels te vinden zullen zijn, maar meer een oefening om te kijken hoe het een dan wel het ander uit zal gaan pakken. Eens kijken hoe het er van achter de tafels uit gaat zien. Wat het mogelijk kopend publiek zal gaan beiden. En waar de vraagprijs niet altijd in overeenstemming zal zijn met wat de koper in zijn of har hoofd heeft. Waar de dubbeltjes en de eerste rang mogelijk om kwartjes gaan rollen en waar de troetelprijs zich opmaakt om de poedelprijs van zijn plaats te gaan stoten. Stel ik me voor en neem me voor om dit geheel maar wat over me heen te laten komen. In het moment nu, wat het moment straks teniet zou kunnen doen… Let wel zou kunnen doen. Ook daar hoeft geen sprake van te zijn. Maar dan nog valt het een en het ander te ontkennen. En ook daar heb ik, in het verleden, mijn kwaliteiten onomstreden bewezen.
Nu klinkt dat mogelijk in de oren van een ander wat cru, maar eerlijk gezegd is niets menselijks mij vreemd. Dat ik in datzelfde verleden ternauwernood om een weerwoord verlegen zat, heeft de laatste tijd aan vermogen behoorlijk ingeboet. De uitdaging is weg. Verdwenen mettertijd. Wanneer ik echter een artikel lees dat er geenszins sprake hoeft te zijn van vormen van dementie, de traagheid waarmee het geheel soms plaatsvindt, dit hooguit te wijten valt aan een geheugen dat langzamerhand volloopt. Gelijk een computer met die ongekende mogelijkheden trager in het gebruik kan gaan worden. En ook dat is dan weer een verheugend feit. Wetenschappelijk onderzoek heeft dit aangetoond. En zodra er sprake is van een wetenschappelijke onderbouwing, kan er sprake zijn van een troefkaart. Waarbij het hooguit belangrijk is op welk moment je van deze troef gebruikt kunt gaan maken. Ook dan speel je een spel, een spel met jezelf in relatie tot mogelijke anderen. Wanneer die anderen daar niet van op de hoogte zijn, kan het niet anders dan dat dit ontaardt in een discussie. En wanneer deze discussie zich voordoet, kan een verschil van mening ontstaan. Juist dan is het belangrijk dat jij jouw troef weet te onderbouwen, hetgeen zich als volgt zou kunnen voordoen. OUD” JE WEET TE VEEL!
Geheugenspelletje Memory verliezen van je kleinkind, hoezeer je ook je best doet. Feitjes opdiepen uit de krochten van het geheugen. Het is een ontluisterende ervaring voor elke ouder(e). Maar gelukkig is daar wetenschapper Peter Hendrix, zelf 32 jaar jong: “Wie ouder wordt, heeft geen last van een slecht geheugen, maar van een ‘vol’ geheugen. De hersenfuncties van gezonde ouderen worden weliswaar trager, maar dat komt doordat er in de grijze cellen gedurende decennia schier onbevattelijk veel kennis is opgeslagen. Op zich werkt het geheugen dus nog prima. Op hoge leeftijd wordt het alleen wat moeilijker al die informatie weer op te halen.” Hendrix maakt deel uit van een researchteam van de universiteit van het Duitse Tubingen. Het team publiceerde de internationaal opzienbarende studie onlangs in het vakblad Topics in Cognitive Science. Om tot publicatie te komen, deden computerexpert Hendrix en zijn collega’s onder aanvoering van de Britse onderzoeker Michael Ramscar en de uit Nederland afkomstige hoogleraar Harald Baayen, proeven met gesimuleerde hersenen in computers. Deze werden permanent gevoed met teksten uit boeken, gesprekken, nieuwsberichten. “Ze kregen tientallen miljoenen woorden te verstouwen. Dat is de beste methode om zoiets te testen.
Zo konden de onderzoekers de hersenen van iemand op 20-jarige leeftijd en van een 70-jarige in hun computermodellen nabootsen. Vervolgens bleek dat de computer met alle opgeslagen kennis van een ’70-jarige’ langzamer presteerde puur omdat hij meer kennis moest verwerken.
Aldus een artikel in de Alkmaarsche Courant van de hand van Will Gerritsen. Morgen volgt de rest tenminste, wanneer Alouis het vannacht af laat weten…