Op en neergaande lijn.

Heb jij dat nu ook” Dat je ‘s morgens wakker wordt en er direct een liedje door je kop zeurt” 0F hooguit een tekstregel uit een lied, varierend van het Wilhelmus tot aan de Victorie van Alkmaar. Om maar eens wat dwarsstraten te noemen. Maar ook de variatie van Den Haag doet zich voor en wel in een vertolking van Harry Jekkers. Nu is dat op zich niet eens zo moeilijk want Den Haag doet er alles aan om Mondriaan te blijven herdenken. Neem nu bijvoorbeeld het Centraal Station en New Babylon. Omgeven door hekken, een verdwaalde kraan achter dat hek en de nodige kleuren die zo typerend zijn voor eerder genoemde Mondriaan. Een man die zijn tijd ver vooruit was, een man ook die zich allereerst heeft bekwaamd in het weergeven van een enkele boom, een enkele molen dan wel een dromerig landschap waarin water te ontdekken valt. En naarmate de tijd verstreek zich steeds meer stortte op het vullen van vlakken, gelijk een vakkenvuller in een supermarkt er eer in stelt om de spullen zo lijnrecht mogelijk ten faveure van de klant zichtbaar te maken. Een vergelijk dat niet opgaat, maar wel een stijl aangeeft waarbij ik, aldoor vergezeld van dat deuntje dat voor die dag in mijn kop zit, de voorwerpen zo eenduidig mogelijk te laten staan. Ik me bijkans beschaamd voel wanneer ik alsnog besluit om de eenheid te doorbreken…
Goed, morgen weer onderweg naar Den Haag opdat mij vandaar een reis wacht naar elders. En dan doel ik op Baarle en of dit nu Hertog dan wel Nassau is, dat laat ik geheel en al over aan de omstandigheid. Waardoor dat eerder genoemde Wilhelmus een grote kans maakt om morgenochtend, bij het krieken van de dag, met het zesde couplet wakker te gaan worden…


IMG_9386


IMG_9387