… op een kleffe…

Hoogst ongewoon. Uiterst merkwaardig. Vreemd. Hoogst vreemd. En toch… aan de andere kant hoogst vermakelijk. Je moet het maar zien en er dan ook nog eens opkomen. Niet noemenswaardig, hooguit als eerder gesteld wat merkwaardig. En met dat ietwat merkwaardige kom ik vandaag tot deze hoogst merkwaardige bijdrage. ‘t Is weer eens wat anders, ‘t is dat mijn oog erop viel en dat mijn voorgaande kaartje niet langer in gebruik is. Vol. En wanneer de dingen vol zijn en ik er ook nog eens vol van ben, vinden er zaken plaats die enigszins doen denken aan het verleden. Charles C.M. Carlier, bijgenaamd ‘De schaduw’. Een personage uit de pen van Havank, waar mijn opa zaliger een verwoed lezer van was. En waar Dik Bruna immer garant stond om daar de voorkanten van te ontwerpen. Door de uitgeverij A.W. Bruna aan de lezer gebracht. En met dit beperkte loflied op mijn verleden ga ik vandaag mijn blog lastig vallen. Waar mogelijk nog een andere spreuk aan kan worden toegevoegd: ‘zoals mijn goede vader zei.’ Daar zal Marten Toonder echter medeplichtig van worden gesteld, zoals een eenvoudige edoch voedzame maaltijd veelal een avontuur van die Heer besloot… Wij aten Chinees in Amsterdam, bezochten de 9 straatjes, keken onze ogen uit in de Bijenkorf, bezochten het tasjesmuseum Hendrickje en ik kon eindelijk dat broodje kroket op een kleffe kadet scoren. Nu nog een half haantje en…


IMG_3327


IMG_3328


IMG_3341


IMG_3342