Oostvaardersplassen

Door 21 april 2012

’t Geeft, ongeveer, mijn snelheid weer. Niet dat ik mij daarvoor op de borst wil slaan, laat staan dat ik mij daarop voorsta. Het gaat simpelweg om het idee. Om jullie een idee te geven wanneer een lens van 400 mm niet op mijn toestel past. Dat komt, onder andere, door de vorm. Ik heb een nogal handzaam model. En dat handzame model is in het bezit van een bijzondere knop. Een knop met auto erop. En juist die auto houd ik regelmatig ingedrukt. Tot mijn en andermans genoegen…

Nu weet ik niet of deze laatste opmerking wel klopt, maar eigenlijk is dit iets wat terzijde komt te liggen. Vanwaar deze openhartigheid? Het heet een fotosafari. Dat foto valt goed te plaatsen. Dat safarideel niet geheel. Waar ik de verwachting heb dat dit onder een stralend blauwe hemel met een tot de zinnebeelding prikkelende zon in het zwerk, werden wij getrakteerd op een portie ouderwets Hollandse luchten. Alwaar de zon wel even een poging ondernam, maar zich niet veel later weer liet sluieren. Gelijk een bruid die nog steeds niet toe is aan dat bijzondere moment.

Juist dan is schuilen een ding. De kou trotseren van een total andere klasse. Hooguit dat het punt van een groep te gaan vormen ervoor kan zorgen dat, juist door de gemeenschappelijkheid, het koudepunt collectief omhoog gevijzeld wordt. Hetgeen ook plaatsvond. Een relatief lint wordt gevormd. En onder dat eerder genoemde collectief wordt zwijgend het lied ‘de paden op, de lanen uit’ het verhaal van de frisse moed vergeten. Nu, zo zwijgzaam achter elkander, wordt de stille afspraak gemaakt om de vijf (5!) prooidieren voor vandaag op de teller te krijgen.

Maar wat is mij ontgaan? De meer dan zeldzame grauwe gans. Die vele honderden edelherten die zich, scheervoetend op ruim 1 kilometer afstand uit de hoeven maakten. Die vele tientallen herten die zich in het omgevallen bos over tak en kreupelhout etaleerden. De Przewalki paarden, schuw in de vooronderstelling, maar bijkans aaibaar in het voorbijgaan. Een zwaan die, door zijn bips de lucht in te steken, zich onderhield met een lunch. Eigenlijk geen reet aan, maar toch een vastlegging mocht ondergaan. In Flickr te bewonderen. Onder de noemer Artiance. Hetgeen eigenlijk wel voor zich spreekt. Onder die auspicien was Erik dit keer de gastheer. En van die taak heeft hij zich voorbeeldig gekweten! Waar de veren dit keer vandaan komen? Dat spreekt voor zich. Die zwaan had nu eenmaal niets in de gaten, tot…

Oostvaarderplassen. Buitengaats en binnendijks. Of binnendijks met veen. Mogelijk op termijn door turf achterhaald. Bomen in kennelijke staat van ontbinding. Waartussen edelherten zich schuilhouden. Als heel veel later blijkt. Alles in bruin. Waardoor de camouflage wegvalt. Tenminste, voor de dames. Wanneer takken zich verplaatsen, komen geweien in zicht. Zo af en dan weer toe. De bipsen die omhoog gaan, wanneer overstekende takken in de weg liggen. Of andersom natuurlijk. En wij glibberen door. De plu’s in de lucht, de kanonnen verscholen. Ze zwijgen. Voor even tot… een naderend gegak zorgt ervoor dat de richting van het schieten wordt bepaald. Ondanks het feit dat ze blijven vliegen, worden de ganzen genadeloos vastgelegd. Geen ganzen kroketten dit keer…

het is even afzien. Maar aan het eind wacht koffie. Met de, bijkans, traditionele appeltaart. Voor de liefhebber. In een wokrestaurant. Waar al aardig wat wordt gewokt. De overvloed van bedienend personeel in afwachting is van… geen idee. Maar ik zou me kunnen voorstellen dat vanuit de Oostvaardersplassen weinig aanvoer te verwachten valt. Tenslotte is het daar, voor sommigen, maken dat je wegkomt. Is het leven daar niet altijd even veilig. Kun je zomaar uit de lucht geschoten worden. Simpelweg door een klik. En wacht elders dan weer het warme zuiden…

Tags: , , ,

Dit bericht was geplaatst op zaterdag, 21 april 2012 om 18:11 en opgeslagen in Overigen. Je kunt reacties op deze vermelding volgen via RSS 2.0 feed. Je kunt een reactie achterlaten, of trackback vanaf je eigen site.

Laat een reactie achter

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.