Ook nu heet ik u van harte…

Stralsund, woensdag, 10-08-’16.
Om 07.00 uur reveille. Op tijd ontbijt, de maaltijd geschiedt in saamhorigheid. Dat wil zeggen dat alle busgasten zich hier ook op het ontbijt kunnen storten, dat wij wel separaat ons ontbijt genieten om niet veel later de bus naar Stralsund Haupt Bahnhof twee kaartjes (2e klasse!) gekocht te hebben en een uur later in Binz arriveren. Het landschap is vlak en wat later ietwat heuvelachtig. Onze bedoeling om met de ‘Rasender Roland’, een smalspoor stoomloc die ons naar Gohren zal gaan brengen, ware het niet dat de bus naar Gohren reeds is gearriveerd. Plan gewijzigd, eerst naar Gohren en dan naar Binz. Trein arriveert, wagons worden bezet en de bakken hemelwater ontfermen zich over de wagons. Wij zitten, wederom, droog. Dit herhaalt zich onderweg nogmaals en een klein uur later zijn we teruggekeerd in Binz. Van Binz, met een andere bus naar Prora. Vijf (5!) kilometer aan hotelaccomodatie dat in de jaren dertig van de vorige eeuw (A. Hitler was in zekere zin de initiator) als een megalomaan project tijdens diens bewind voor een belangrijk deel uit de duinen werd gestampt. Beton voert de hoofdmoot, de eindeloze herhaling van de gebouwen heeft na de oorlog zijn beslag gekregen. Aan 20.000 mensen werd verblijf geboden en de organisatie Kraft Durch Freude (KDF, dat ook bootreizen verzorgde) zou ervoor gaan zorgen dat per week zo’n 3500 mensen werden afgewisseld door een volgende ploeg. ‘Voor het Volk, door het Volk’ waarbij Kraft durch Freude een nogal dubieuze rol heeft gespeeld. Desolaat voor een deel tegenwoordig, nadat de DDR daar militairen onderdak bood, achterhaald voor een ander deel en momenteel in handen van projectontwikkelaars. Diep onder de indruk dit terrein verlaten, na ook nog een bezoek te hebben gebracht in een tweetal musea en, met bus en trein terug, gegeten in het hotel met een herhaling van de show van gisteren… the late night OTTO/OSCAR show!
Stralsund, donderdag, 11-08-’16.
Oscar dan wel Otto had gisteravond zijn dag niet. Maar waar de geschoten beelden voor zich spreken, was het toch weer een genoegen hier getuige van te kunnen zijn. Enigszins uitgeslapen (08.30 uur), douchen en aankleden en op naar het ontbijt. De reisgezelschappen (voornamelijk Zwitsers) eten in de eigen Rugen zaal. Alras op pad en het besluit genomen om nogmaals naar het DDR miniatuur museum te gaan. Dikke pech en de modellen die daar nog in de verkoop staan, mogen zich verheugen op een andere bezitter, daar het museum juist die dag de deur gesloten houdt. Desalniettemin en niettegenstaande dat wij, uit een mate van wanhoop het oudste huis van Stralsund hebben bezocht, koffie gedronken alvorens ieder een eigen pad in te slaan. Bericht uit Darmstadt, alwaar Jan zich met zijn persoonlijke hygiene bezighield, ik van de weeromstuit een ander toilet opzocht, alvorens wederom de stad te gaan bezoeken. De jacht geopend op een handig fotoboekje (nergens te vinden!), Woolworth afgestruind, kaarten voor het thuisfront gekocht en uiteindelijk en ten einde raad een volgende serie foto’s laten afdrukken, hetgeen een deel van de ultieme verrassing wegneemt. Het blijft spannend en enigszins lastig om uit de totalen een keuze te maken maar tot nu toe…