onvoltooid

Ik heb het er maar druk mee! Eerst om mijn handen dicht te knijpen om daarna mijn zegeningen te gaan tellen. Ja, inderdaad, daar gebruik ik beide handen voor. Zoals ik in het verleden mijn 10 vingers wist te gebruiken als ik weer eens aan het tellen ging. Ik had ze toen nodig om de hele wereld te kunnen bellen. Nooit in de gaten gehad dat KPN hier later mee aan de haal zou gaan…
Maar dit terzijde. Ik weet op dit moment nog niet zo goed waar het verhaal van vandaag over zal gaan. Zo wereldschokkend is het nieuws dit keer niet, hoewel het bericht van afgelopen zaterdag toch nog wel enige aandacht behoeft. Kijk dat J.P. Coen van zijn sokkel is gepleurd, nou ja. Maar dat iemand te horen krijgt nog ‘te vrolijk te zijn om dood te mogen gaan’ dat vind ik een gotspe.


iGer.nl 
Wat als je niet ‘ondraaglijk en uitzichtloos lijdt’, maar toch je leven wilt beëindigen” “Ik ben wanhopig”, zegt Corry van der Kolk. Voor haar is het leven voorbij, maar de dokter denkt daar anders over. “Ik heb een heerlijk leven gehad. Geweldig! Veel vrienden, altijd hard gewerkt en met veel toewijding. Maar nu is het over. Het hoeft niet meer voor mij.” Corry van der Kolk, een 86-jarige inwoonster van het West-Friese dorp Opperdoes, praat nuchter over de dood. Die wat haar betreft snel mag komen. Haar lichaam doet niet meer wat zij verlangt. Hoop op herstel is er niet. Verder leven is wat haar betreft zinloos.
 


iGer.nl
Corry somt geen zegeningen meer op. Ze wordt hartstikke gek van de pijn. Ze kan zelfstandig niets meer doen. Niet meer autorijden. Geen boodschappen maar doen. Ze leest niet meer en kan geen muziek meer maken. Er is geen enkel defect aan haar lichaam dat nog hersteld kan worden. Sterker, het vooruitzicht is dat haar lichaam alleen maar verder zal gaan aftakelen. Naar een seniorenflat” Zal het daar beter met mij gaan” Kan ik daar wel lezen” Ik word gek als ik niks kan doen. Gek, gek, gek. Als ik geen reuring om me heen heb, als ik niks kan, word ik wanhopig. Waarom mag ik zelf niet bepalen dat het klaar is met mijn leven”, vraagt Corry zich in gemoede af.
Nog niet zo lang gelden heb ik mijn handtekening gezet. Tot op de dag van vandaag hebben 116.871 mensen hun steun betuigt. Honderdenzestienduizendachthonderdeneenenzeventig mensen! Mensen die uit Vrije Wil hun steun betuigen omtrent hun einde. Dit op een bepaalde manier op een humane wijze willen doen. Juist niet een ander willen opzadelen met alternatieve mogelijkheden. Een flat, een trein, een verdrinking. Een auto ongeval. Of het sparen van pillen. De stank die dit kan gaan veroorzaken indien er sprake is van een persoon alleen. Of mensen die, na een behoorlijk lange tijd, de noodklok gaan luiden. Omdat ze meneer of mevrouw X al een tijdlang missen.
 


iGer.nl
Waar ik me druk om maak” Ik heb toch niet om over te klagen” Neen, voor een groot deel en ja voor een ander deel. Natuurlijk maak ook ik me druk over het leven. Natuurlijk denk ik ook regelmatig over de dood na. Natuurlijk is het, na een werkzaam leven, heel prettig over de eigen tijd te kunnen beschikken. Natuurlijk is het heel prettig wanneer de die eiegen tijd op een zinnige manier kan worden ingevuld. Door de krant te lezen. Een boodschap te doen. De fiets te pakken en de vrijheid van de weg te kunnen ervaren. Op weg te gaan naar onbekende oorden. Op zoek te gaan naar de dingen die zorgen voor vermaak. Of om te zorgen dat je jezelf vermaakt. Want wie zichzelf vermaakt, hoeft zich geen zorgen te maken omtrent de tijd en de inhoud van zijn leven. Of van haar leven. Of misschien wel omtrent het leven. Want leven is een gegeven naast de dood. Want zonder dood is er geen leven. Maar als de dood steeds wordt uitgesteld…
 


iGer.nl
ook ik zou daar niet vrolijk van worden. Maar als ik me neerslachtig uit, loop ik grote kans dat ik een depressie in mijn schoenen geschoven krijg. Dus doe ik maar gewoon. En houd mij vast aan het, op dit moment, nog onvoltooide. Hoewel ik af en toe ook wel elementen bespeur die neigen naar dat voltooide. Maar dan heb ik mijn leeftijd tegen. Te jong voor het een en te oud voor het ander. Zou Sigmund in deze raadgever kunnen zijn…”!