nulzesnulachteentwee

Maandag, 06-08-’12.
Zal het Spaanse graan de orkaan hebben doorstaan” Of doet de euro er alles aan om ook dit Spaanse graan tegen de vlakte te smijten” Of kan het alleen maar in gebieden voorkomen, die overgeleverd zijn aan de tomeloze elementen” En, indien dit het geval is, op welke wijze zijn dit soort catastrofale gebeurtenissen te voorkomen”! Wordt dit mogelijk mijn bijdrage onder de noemer van de komkommertijd” Ook dat zou zomaar kunnen. Niet dat ik bang ben dat er geen aandacht aan mijn flauwekul geschonken zal worden, (al is dit slechts eenmalig en mag het weer eens geen naam hebben!), moet het mij toch even van het hart dat naast de oogst uit Londen, mogelijk ook de graanoogst ten aanzien van de wereldbevolking, aan wisselvalligheden onderhevig is. Waardoor, op diens beurt, de koersen zullen stijgen, gelijk de kosten voor het levensonderhoud ook weer de pan zullen uitrijzen. Gelijk deeg, onder invloed van gist, in bepaalde mate toeneemt. Het Limburgse gebied kenmerkt zich nu eenmaal door heuvelen en dalen, alweer graanoogsten, op termijn, rijpen. Tenminste, voor zover mijn kennis hieromtrent toereikend is. Nu laat tarwe zich van rogge onderscheiden, maar wordt het aanmerkelijk lastiger om haver van gerst in een bierbrouwerij tot gisting te brengen. Laat staan dat de hoeveelheid hop die aan dit geheel wordt toegevoegd, het uiteindelijk resultaat als een ‘message in a bottle’ door wellustige keelgaten te laten stromen…
In Limland ontkom ik er niet aan om van verschillende geneugten een bepaalde mate van bekwaamheid tentoon dien te spreiden. Een proeve als het ware. En het zal je niet verbazen dat de kennis hieromtrent dit keer voor een belangrijk deel van Jan afkomstig zal zijn. Waar ik de afgelopen dagen mijn opwachting mocht maken, is het aan de ander om nog even zijn dan wel haar nieuwsgierigheid in te tomen. Hetgeen ook verklaart waardoor de plaatjes dit keer achterwege blijven. Niet zozeer omdat ik mijn rijkelijke archieven niet heb geraadpleegd, maar meer met het idee dit later, en dan ook nog eens achteraf, voor mijn rekening te nemen.
Waarbij ik ook even melding maak van het feit dat Roger juist deze dag in zijn eeuwige rust mag gaan doorbrengen, tenzij ik alsnog…