Nina en Anja…

Een avond dichterskring werkt toch wel verdomde inspirerend. ‘Wat taal vermag’ en wat taal met mensen doet is steeds verrassend. Vooral wanneer het gedichten zijn die een zekere diepgang naar voren laten komen. Nu is het met mijn diepgang in de regel droef gesteld, heb ik de neiging om met een zekere humor een situatie naar voren te brengen en is het juist door die totaal andere invalshoeken die anderen naar voren weten te brengen dat ik me afvraag of ook ik aan dat criterium voldoe. De andere kant is het gegeven dat je er vooral zelf veel plezier aan dient te beleven. En kom ik wederom tot een ontdekking: de werken van Nina. Daar ik van haar toestemming heb gekregen om gedichten van haar hand op mijn blog te mogen zetten, schroom ik ook vandaag niet om het gedicht dat zij gisteravond voordroeg bijna letterlijk neer te pennen. Nu is dat via dit medium nogal lastig en zijn het deze lettertjes waar je het mee dient te doen. Nina wordt overgrootmoeder. En van dat heuglijke feit deed zij kond. Maar naast het gedicht van Nina ook een gedicht van Anja. De denker, de filosoof, de schermer die met woorden degens kruist. Die afgelopen zaterdag een een-tweetje met Nina over het podium bracht. Hetgeen ook weer een andersoortige invalshoek naar voren liet komen. Een een-tweetje dat doet denken aan een wedstrijd. Een voetbalwedstrijd waar ik absoluut niets mee heb. Waarbij het doel letterlijk het doel is. Wij bewandelen andere wegen. En vragen ons niet direct af wat ons doel zou kunnen zijn. Het is de weg die wordt bewandeld door middel van woorden. En juist die weg te bewandelen zorgt steeds opnieuw voor andere vergezichten. NIEUW LEVEN
een bliksemschicht / de aankondiging van een wonder / via een niet gekend signaal // ik kreeg mijn eerste Nijntjesboek / Nijntje en Nina wel te verstaan / ik was ontroerd // Nijntje en Nina / wat lief van ze / om dat voor mij… // tot ze zeiden / nog zeven maanden / dan kan je er uit voorlezen… // onvergetelijk / die zachte landing van / iets, nog mooier dan ik dacht // die aankondiging van VERWACHTING / van NIEUW LEVEN // waarom huil ik / over zoiets moois”
Van Anja kies ik LIJNEN // bij elkaar / aan het einde van de weg // in warmte dolend / boven omgekeerde heuvels // trillen van licht / blauw grijze wolken // punt van verlangen / dat wakker zijn oplost / verte versluierd.
Voor morgen maak ik gebruik van een tweetal heren dichters. Ton en Paul. Ton die aan de wieg heeft gestaan van de Dichterskring Alkmaar en Paul die reeds een tweetal bundels het levenslicht heeft laten zien. Gepresenteerd in Perdu in Amsterdam. Ook daar mocht ik reeds melding van maken. En wanneer ik in herhaling val…