NIET te GELOVEN!

Door 22 augustus 2012

HET FAILLIET VAN…

neem een willekeurig onderwerp. Houdt dit voor ogen en probeer dan…

Niet direct aan oplossingen te denken. Niet direct dat typisch Nederlandse vingertje uit de kast te halen, laat staan een schuldige aan te wijzen. Want schuld dragen wij allen. Dat wij momenteel in de gelegenheid worden gesteld om boete te doen, niet meer dan een logisch gevolg. Want zij die leidden, lijden allerminst. Althans, zo komt de toegezegde premie van Rutte op mij over. Ongetwijfeld heeft hij een bezoek gebracht aan Hans, die hem dit keer een sigaar uit zijn humidor presenteerde. En terwijl de rookwolken zijn aangezicht lieten verdwijnen en hij aanstalten maakte verder in rook op te gaan, was daar dat ene, heldere moment. Alsof de maan even door het wolkendek brak, terwijl de zon het dit keer aan alle kanten af liet weten. ‘Wat te denken van de grabbelton van Jan Kees?’ ‘Iedere werker een bedrag van 1000 euro uitkeren en dat op de uitkeringen inhouden?! ‘ ´Zowaar, een bijzonder vermaledijd plan, antwoordde de gedesillusioneerde, gedemoraliseerde en gedemissioneerde Mark na enige tijd. En nam contact op met zijn huiskrant, waar hij nog wat andere ijzers in het vuur bewaarde.

Toen echter brak de pleuris uit! Al diegenen die de wacht kregen aangezegd en waarbij de houdbaarheidsdatum met terugwerkende kracht verstreken was, behoorden dit keer niet tot de zwijgende meerderheid. Hoe de man dit vermetele plan in zijn hoofd durfde te halen, was een ding, maar om dit plan ook wereldkundig te maken van een totaal andere orde. Onderwijs, zorg en cultuur, defensie en economische zaken en de voltallige Raad van State keerden zich tegen hem! Landbouw en visserij konden niet veel meer doen dan, wederom, aandacht te eisen voor de vis, die ook nu weer duur werd betaald. Maakten, in hun eigen gelederen, de ideeen uit voor rotte vis en drongen erop aan om deze dit keer maar eens te gaan veilen. En daar was Zalm! Zijn bulderende lach kwam zijn blunderende partijgenoot verregaand tegemoet. Terwijl Mark, met een rood hoofd, op de Lange Voorhout ronddwaalde, besloot hij plotsklaps bij Des Indes een high tea te bestellen. De toegesnelde en buigende obers wisten niet hoe snel…

Daar eindigt vandaag dit verhaal. Nadat wij gisteren een dag in Madurodam mochten vertoeven. Daarna, na zoveel jaar, weer eens Den Haag bezochten. Onze wandeling als zodanig wisten te continueren. Ons enigszins verbaasden. En dan niet zozeer omtrent het politieke klimaat. Meer over de prijs die men bij de werken van Escher in het Paleis onder de neus bracht. Waar onze museumjaarkaart dit keer niet de toegang voor ons opende. Het is zo´n beetje momenteel als die reus die op de kleintjes let. Wat valt er dan meer te doen dan het een en ander te schieten…

Tags: , , ,

Dit bericht was geplaatst op woensdag, 22 augustus 2012 om 15:07 en opgeslagen in Overigen. Je kunt reacties op deze vermelding volgen via RSS 2.0 feed. Je kunt een reactie achterlaten, of trackback vanaf je eigen site.

Laat een reactie achter

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.