Niemendalletje.

De Zonnetrein. Met een vierwiel aangedreven muilezel (op groene stroom!) daarvoor. En voor je het goed en wel beseft is het een Giddyup-go. De Schoorlse duinen wachten en het aantal passagiers in een tweetal wagons bedraagt zo’n dertig personen. Zeulen voor de muilezel, over asfalt om niet veel later op de zandpaden amechtig tegen de hellingen op te klauteren. De Zonnebloem is er niets bij, gezien het hoge grijze duiven gehalte. En enkele achtergebleven Duitsers die de gids annex driver van de muilezel zijn uitleg nogmaals naar voren liet komen. De paden op terwijl in de verste verte geen lanen te vinden zijn. Hooguit een mierennest alwaar zo’n zes- tot zevenhonderd duizend beestjes koortsachtig in de weer zijn om niet alleen gangen te graven, maar zich ook buigen over de resten van een dood vogeltje. Binnen anderhalve dag hebben zij het beestje ontdaan van het vlees en zijn de botten de enig overgebleven resten. Voer voor een enkele determinator op termijn. Dus wordt het vandaag een vaag niemendalletje, waarbij een enkel dood bos, de muilezel op die vier wielen, een rode bosmier en een hoop onzichtbare mieren een glansrol spelen. En waar de gids zijn sporen heeft nagelaten zijn het de indrukken die vandaag op de voorgrond staan!


IMG_9095


IMG_9101


IMG_9102


IMG_9103


IMG_9107


IMG_9108