Nar CIS

Wat heeft Narcissus met een narcis van doen en een daf met een daffodil” Is hier sprake van een spiegelbeeld of van zelfingenomenheid” Of gewoonweg verliefdheid op jezelf. En wie heeft dan de narcis van een naam voorzien” Is die ooit ergens spontaan uit de grond gekomen, of was het een ware hartstocht van de bedenker” Iemand die verrukt was op zijn eigen kwaliteiten en wenste dat eenieder hier kennis van zou gaan nemen. Want je moet nogal gek zijn op jezelf om deze naam te bedenken… In ieder mens gaat wel iets van narcisme schuil, bij de een wat meer uitgesproken en bij de ander wel in de schaduw vertoevend maar op momenten van het daglicht genieten van de volle glorie die wordt tentoon gespreid. Ook ik maak me daar ongeregeld schuldig aan, ook ik geniet van de mate wanneer ik op enig moment volop in de schijnwerpers sta om vervolgens weer die veilige schaduw op te gaan zoeken. Een vorm van welbehagen dat niet direct te omschrijven is. Iets van een hogere orde, waardoor ik door mijn woordgebruik toch weer wat van mij narcistische kant naar voren laat komen. Of om uit het Definitief diagnostisch naslagwerk om iedereen gek te verklaren (De Sigmund Methode) te citeren: ‘een narcist is een wolf in designerschaapskleren. Hij of zij is buitengewoon charmant en zeer welbespraakt en kan mensen heel makkelijk voor zich innemen. Achter dit assortiment toeters en bellen verbergt zich een egoistische, manipulerende, arrogante machtswellusteling. Een narcist zoekt hoe dan ook altijd aandacht en wil overal het stralende middelpunt zijn. Het is dus niet vreemd dat narcisme verreweg de populairste stoornis is. Mijn workshop ‘NarcisME’ zit de komende maanden stijf volgeboekt. Maar iemand met aanleg op dit terrein zou het geen enkele moeite moeten kosten om mij in te palmen en mij ervan te overtuigen zijn of haar geval met voorrang en met korting te gaan behandelen. Simpelweg gezegd: ‘IK, IK, IK en geen ruimte voor een echo bieden!


IMG_0284


IMG_0285