mubarak's waarheid

Want Mubarak vluchtte weg. Na dertig jaar van zijn macht genoten te hebben, is het volk nu bij machte om zijn regiem de ‘nek om te draaien.’ Een achttiendaagse ‘happening’ die zowel doden als gewonden heeft gekost, kan ertoe leiden dat er mogelijk een andere wind gaat waaien. En dat die wind een zekere opportunisme teweeg kan gaan brengen… ik sta daar niet van te kijken. Ieder volk krijgt nu eenmaal de leider die het verdient. Maar wat het volk wil is niet altijd even duidelijk. Dus kan het zo zijn dat een Djinn het volk vertegenwoordigt. Een Geest die de fles heeft verlaten en door de tijd in een schrikbeeld verandert. Een leider die zich, op een ander moment, megalomaan gaat gedragen. En waarbij iedere vorm van tegenstand op voorhand de kop wordt afgerukt. Of, wat eerder speelt, de kop wodt ingedrukt. Dat klinkt in ieder geval wat humaner. En waarbij hele en halve waarheden te pas en te onpas naar voren kunnen komen.


iGer.nl
Het weet wat, de waarheid. Is het echtheid, geldigheid of juistheid” Gebaseerd op feiten. Vooronderstelde feiten” Veronderstelde feiten” Iets dat vaststaat. Een daad. Een gebeurtenis. Iets wat de werkelijkheid weergeeft. De werkelijke toestand. Zoals een leger dat afziet om in te grijpen. Zoals de Praagse lente. Van januari 1968 tot 20 augustus van datzelfde jaar. Het moment waarop landen van het Warschaupact ingrepen. Polen, Hongarije en Bulgarije troepen leverden. De DDR de grenzen sloot en de USSR onder Breznjev er alles aan gelegen was een mogelijk beginnende democratie de kop in te drukken. Waarop Alexander Dubcek het veld diende te ruimen. Er een marionettenregering werd geinstalleerd. Waarbij de ware macht niet alleen de tanden leit zien, maar ook het verzet ringeloorde. Waarbij de naam Jan Palach naar boven komt. De man die zichzelf in brand stak. En zodoende de ogen van de wereld op zich gevestigd zag. Het land ook wat Kafka als zoon kan eren. Waar Johannes Hus nog steeds geeerd wordt. Als hervormer. Wat dan ook weer een waarheid is. Of in ieder feval door de loop der tijd tot een hervormer is gepolijst. Gelijk een vierkante steen in een rievier steeds ronder wordt. Er aan de echtheid van die steen niet hoeft te worden getwijfeld. Wat wel gedaan mag worden bij mensen aan de macht. Want wie macht bezit zal deze laten gelden. Niet altijd even bewust: vaak meer onbewust door een omgeving die daar vertrouwen in stelt. De roedel die immer op zoek is naar de leider. En de gevechten die zich in een schimmenwereld afspelen. De strijd om de macht. En het opportunisme wat met de waarheid aan de loop gaat. De apen die niet horen, zien en zwijgen. En het kwaad dat gesproken wordt. De vrachtbare aarde die het kwaad laat kiemen. En het gezag wat daar dan aan gekoppeld wordt.


iGer.nl
Ik vroeg mij in gemoede af, waar ik vandaag mijn inspiratie vandaan moest halen. Zo inspirerend was de dag van gisteren niet. Het druilerige, de weg heen naar Heerhugowaard, de weg terug, de gang naar de bibliotheek, de hortensia die ik naar huis mocht dragen, het pad dat zich voorspelbaar voor mij spreidde. Voor zover de grijze tegels zich kunnen spreiden. Grijs spreidt zich nu eenmaal niet. Of het zouden de voegen kunnen zijn. Het perspectief dat wijkt. En mijn maar vijfenveertig dat de tegels treedt. Met voeten. Inspiratie. Het idee te hebben een bijdrage te leveren aan het algemene welzijn van de mens. Door het schrijven van deze regels. Gedachten te formuleren, mijnopvattingen en ingevingen te delen. En adt alles in het kader van de waan van alledag. In tegenstelling tot de idee: te filosoferen omtrent abstacte denkbeelden.
De goddelijkheid. De goddeloosheid. De liefde. De vrede. De vrijheid. De waan. Van de wereld dit keer. Of van de verjaagde leider. Mubarak in dit geval. Of van wijlen Sadam Hoessein. De chaos die daarna is ontstaan. En geen idee te hebben omtrent het mogelijke vacuum dat zich mogelijk op dit moment in Tunesie voordoet. Waar machtsomwentelingen altijd gepaard gaan met nieuwe slachtoffers. Helden die nu hufters zijn en hufters die helden wrden. Opstandelingen die, gelijk een Desi, tot het ambt van President worden geroepen. En zich daarin wentelen. Gelijk varkens in een poel. En de paarlen tot zich nemen, gelijk een ander zich verslikt in een portie kaviaar. Ze zijn geopend. In Rusland nota bene. Wie in Moskou bij nacht en ontij even snel een kaviaartje wil pakken, kan trecht bij de ikramat, de automatiek voor kaviaar. Ikra is het Russische woord voor kaviaar. De firma Jukra biedt het product in verschillende porties aan. Voor het kleine glaasje kaviaar moet 150 roebel (3,75 euro) in de ikramaat worden gestopt, voor de ‘gezinsverpakking’ van 320 gram, 600 roebel (15 euro). De zaken lopen fantastisch, aldus Jelena Sosonova van Jukra. De firma heeft ikramaten handig naast pinautomaten geplaatst.
Een bericht in de krant. Op de voorpagina. Een ikramaat als Russische tegenhaner van de Febo. Ooit begonnen in de Ferdinand Bolstraat. Een plaatselijke ragout/broodbakker die wel zin had in een kroketje. Paneermeel genoeg. En de buurtslager verkocht wat afsnijdsel. De kroket was geboren. Niet veel later kwam er een jonkie bij. Moest er een vlekje worden weggewerkt. En wrd een Olifant een voetje gelicht. Staat naast de ikramaat een pilaar. Met een kraantje. Blijkt dat Smirnoff die ander reclame gaat voeren. Want is het glaasje ikra leeg, laat dan het kraantje lopen. En loopt het dan weer uit de klauw: kijk niet vreem op wanneer, op termijn, steed meer Russen zich melde bij de dokter. Van de rare stand waarmee zij onder Smirnoff’s kraan gaan hangen. De Smirnoffstand… Maar dat is nog geen
WAARHEID
Moet hier verder
uit gaan blijken wat
de waarde is van
zijn, laat de woorden
die dan komen verder
reiken dan de schijn
die wij, met z’n allen
lotgevallen van elkaar,
steeds maar zoeken
steeds ver vloeken
waarheid klinkt
als vuig venijn.
WEL BESCHOUWD
In een wereld
waar de waarde
van het leven,
een leven onder
druk komt staan,
komt de onderdrukking
van een leven
om het leven.


iGer.nl
Dag Hosni. En ik weet wel zeker dat het jou en de jouwen wel goed zal gaan…