Money en de tollenaar…

‘Pluk ze!’ Kale kikkers, kale koppen, kale gieren nee, dat zijn gewoon vale gieren maar alles wat de neiging toont om grijs te zijn, op die vijftig tinten na, gaan er gewoon verder in koopkracht op achteruit. Het eerste grijs staat Ascher en Rutte goed, de tevreden smile van onze Mark, met achter hem de pokerface van Deijsselbloem, laat vrolijk gekleurde plaatjes zien. Van verbeteringen voor de een, van verslechtering voor de ander terwijl een derde op de voorspelde nullijn blijft hangen, geheel en al in de lijn der verwachtingen. De GOUWE koets als ‘ouwe koets’ de Koninklijke stallen ingaat en de gebroeders Spijker op termijn hun opwachting zullen gaan maken. De wetenschap dat bladgoud gemiddeld 25 jaar meegaat, zal de staatskas goed doen. Eten uit de staatsruif doet eenieder die daar de kans voor krijgt. Althans, ook daar zullen gemiddelde statistieken door dat Centrale Bureau wel zorg voor weten te dragen. De premies verder omhoog, de PGB verder omlaag en de zorg naar een zorgwekkend niveau. En niemand die daar iets aan kan doen, zal doen of niet meer doen dan laten. Hetgeen de organisatiebureaus weer ten goede komt, de juichstemming verhoogt en Roy Donders van Jumbo op zijn donder krijgt, vanwege het feit dat Oranje niet eens het EK zal gaan halen, een omzetderving van zo’n 53 miljoen. In Euro’s wel te verstaan. De kniesoor haalt ook dit keer ergens zijn gram, stort zijn hoofd leeg en zijn neus vol. Met poeder dit keer, terwijl zijn vrouw haar neus opnieuw bepoedert. En zo draait ook vandaag stomweg de wereld door, de droger die de rondjes maakt en ik, uiteindelijk, toch dat boek heb weten te bestellen. Voor een ietwat andere prijs dan die in Duitsland werd gevraagd, maar dan nog zeer de moeite waard. En hoe of ik dat straks zal gaan verklaren, het is stomweg geld maar de panorama’s van Horst Hamann liegen er ook dit keer niet om. Ik bedoel maar, kom er eens om! Wanneer je dan komt, kondig dan even je komst aan. Opdat ook ik weer weet waar ik aan toe ben…
Niet dat ik daarop zit te wachten. De tijd glipt toch wel tussen mijn vingers door. De bezigheden waar ik me schuldig aan maak, zijn gemiddeld van nul tot generlei waarde. Hetgeen mij wel deugd doet, de ander in de regel niet. Waardoor de drift om orde op zaken te stellen zich kenmerkt door het uitstel dat zich voordoet. En dat dit iets met afstellen van doen heeft, neen in de regel geef ik me niet uit voor automonteur. Ook die verlaat zich tegenwoordig op de computer door eenvoudigweg een stekker ergens in te steken, het beeldscherm dat vervolgens in grafieken de belangrijkste delen naar voren brengt en wanneer ergens een icoontje verschijnt dat niet overeenkomt met de verwachting, wordt het waarschijnlijk weer tijd om je beurs te trekken en de bodem zichtbaar wordt. Prinsjesdag, de dag van de dans rondom de miljarden. En waar het regel is dat ‘Money the World laat tollen’, zal het overmorgen niet veel anders zijn!