Monarchie en abstractie.

Het kan nu eenmaal altijd anders. Wanneer het echter eenmaal anders gaat, gaan mogelijk de poppen dansen. Want ook poppen gedragen zich in de regel als mensen. Het hangt er maar net vanaf wie er aan de touwtjes trekt. Wanneer een overheid dit doet, democratisch door het volk gekozen en het landsbelang dat hen voorstaat, kun je in de regel niet veel meer doen dan je bij de besluiten neer te leggen. Natuurlijk kun je een poging wagen om, wanneer je het niet met zaken eens bent, anderen mee te krijgen in jouw mening. Mogelijk stemmen gaan vergaren en op die manier proberen om een debat in de kamer te veroorzaken. Maar veelal blijft het wat bij gemopper, worden de voor- en tegens tegen elkaar afgewogen, en komt het vaak voor dat niet de schouders eronder worden gezet, maar de schouders worden opgehaald en de orde van de dag wordt vervolgd. Ach, wat kun je anders doen wanneer je een zekere leeftijd hebt bereikt, afscheid hebt genomen van je werkzaamheden onder de hoede van een baas, een leidinggevende dan wel een manager die wel over de juiste papieren beschikte, maar zich niet direct kon inleven in het leven van de medewerkers waar hij de leiding overkreeg. Maar soms was het simpelweg een kwestie van omstandigheid dat de primus inter pares kortstondig het roer in handen kreeg. De beste onder zijns gelijken, waardoor de buitenstaander die even de kar mocht trekken slechts afging op de wijze waarop die primus zich wist te presenteren. Een enkeling heb ik, na eerst een gigantische vlam te hebben gezien, binnen de kortste keren weer afgefakkeld terug zien komen. Noem het geenszins een burn out, daar was het ego te groot voor, maar het had er wel alle schijn van. Zo’n collega mocht ook ik in mijn werkzame leven mee maken. En wanneer de man zich had gemanifesteerd zoals hij zichzelf toe dichtte, was het geheel waarschijnlijk anders gaan lopen. Alleen het liep anders. Waardoor ook dit keer de vicieuze cirkel waar ik me vandaag aan waag, wederom gesloten is. Morgen kan het anders zijn, maar ook vandaag was het anders. Een kwestie van balansen. En wanneer ik de balans van vandaag opmaak, was het niet veel anders dan een jaar geleden. Weer net zo gezellig, weer net als anders als mannen onder elkaar. Jongens waren zij en jongens zijn het ook vandaag weer gebleven. Hetgeen ook nog eens is gebleken, was het alleen al doordat de spanning steeg en dit ook dit keer ten koste ging van het peil. Bedankt dus Ruud, Michael, Rob en Roel die ook zijn monargastische kijk op het geheel liet schijnen. Bijkans orgastisch als republikein uit de hoek kwam…

IMG_7752