Moment nu


iGer.nl

Met klanken is het niet zo moeilijk plaatsen: een klank kleurt de zin van alledag.

 

Als een kerkklok klinkt heeft dat een speciale bedoeling. Het roept iets op. De klank van een gebroken klok klinkt daardoor anders en kan wat meer gaan oproepen. En als de klank dan beieren wordt, roept het nog weer iets anders op. Op tot een moment van inkeer. Misschien tot een gebed. Tot een samenkomst. Tot een stilstand. Tot een gepast moment. Van respect. Van diepte. Van tijd. En het verlies daarvan. Stilstaan bij verliezen. Zoals Tweelingtorens bijvoorbeeld. Juist vandaag. Aan de vooravond van. En het kader: Monumentendag.
 


iGer.nl
Ooit schreef ik mo-nu-ment. Een moment in het nu. Terwijl we juist morgen stilstaan bij dat afschuwelijke verleden. Waarop vliegtuigen zich meester maakten van de levens van anderen. Wat, het wordt bij herhaling naar voren gebracht, de wereld deed veranderen. Waarbij er herinneringen opkomen aan die andere afschuwelijkheid. Toen Kennedy in Dallas werd vermoord. Dit lot ook Martin Luther King trof. Of Bobby. Moord, doodslag en terreur. Als voedingsbodem voor de mens. ANGST! Want zonder angst bestaat het leven niet. En met angst valt niet altijd te leven. Eigenlijk niet te leven. Want door de angst leef je niet. Ben je eigenlijk levend dood. Wacht je slechts een begrafenis.


iGer.nl 
Juist dan wordt de herinnering weer actueel. En kan er een monument voor je worden opgericht. Kan-worden-opgericht. Dat hoeft dus niet. Want, gelijk een gebouw dat zijn functie verloren heeft, kan worden overgegaan tot amoveren. Een sjiek woord voor slopen. Een woord dat, juist door de implicatie, geregeld discussie weet uit te lokken. Behouden of verwijderen” Tot monument verklaren of gewoon de betaalbaarheid ter discussie stellen. Bereid zijn ook in de toekomst mensen een blik te gunnen in het recente en al wat langer durende verleden” Keuzes maken. Balans opmaken. Verliezen incalculeren. Het schip van bijleg van de helling laten glijden. Beslag leggen op de toekomst. Op mensen die straks leven. En worden opgezadeld met de kosten van het verleden. Als zo vaak. Als zo geregeld.


iGer.nl 
Want de winsten worden toch wel gezien. En misschien ook wel geprezen. Gebagatelliseerd. Of in stilte met innig gejuich ontvangen. Achter een pokerface gemaskeerd. Niet uitgesproken vormen van geluk. Of van vanzelfsprekendheid. Het gelijk van het achteraf. Met een koe!
Zo is het ook met kunst. Het vastleggen van een emotie. Het vangen daarvan. De passie waarmee emoties worden gevormd. De kracht van de wisseling. De uitwisseling. En de reden. Waarom doen wat je dient te doen” Of hebt te doen” Of doet” Of van plan bent om te doen en het daarbij laat. De kunst van het niets. Uit de kunst van het iets. Materie die jij naar eigen hand kunt zetten. Of gaat accentueren. Of gaat vormen. Creëert! De stormen van kritiek laat zijn voor wat deze is. Niet meer dan een uit de hand gelopen windvlaag. Waar geen vlinder een rol in speelt. En zeker geen oceaan.
 


iGer.nl

Het moment waarop jij je blootgeeft. Aan de ander, als je jezelf al bent gepasseerd.

Het moment waarop je afstand doet. En even later hebt gedaan.


iGer.nl 

Gelijk het moment van conceptie kan over gaan in een moment van geboorte. Of waarin de elementen andere offers gaan vragen. Het slikken. De keel die dichtknijpt. En het hart dat van plaats verandert. Omdat het niet anders kan. Omdat de vertwijfeling een eigen plek vraagt. Omdat de reden verstek laat gaan. Omdat het stomweg jammer is. Omdat het uitdaagt! Omdat het denken wordt verscherpt. Omdat het vreugde geeft! Omdat de daken roepen!

Dacht ik vanmiddag in de voormalige watertoren in Alkmaar en schoot, wederom, een plaatje.

Niet veel later bevond ik mij in de voormalige Ambachtsschool. De LTS. Het Lager Technisch Onderwijs wat hier toen gegeven werd. Een opleiding tot ambachtsman. Timmerman en smid. Koperslager en automonteur. Elektrotechnicus en metselaar. Vaklui. In hun soort de specialist. Leerling, Gezel en het Meesterschap. Niet eens zo heel erg verkeerd. Niet eens zo heel lang geleden. Misschien dat daar ook nog weer eens een monument voor kan worden opgericht. In de schijnwerper wordt gezet. Bij daglicht. Met kunstlicht en zonder.


iGer.nl 
Juist om die elementen weer mede een rol te laten spelen.