molentjes

Telkens als ik daarlangs liep, met mijn fiets aan de hand, was er sprake van een verandering. Niet altijd even spectaculair, maar toch die verandering. In beeld valt dit wel vast te leggen. Nog even en er staat wat. Iets wat er in een verleden stond. Door omstandigheden werd achterhaald. Vergrijsde en vergrauwde. En was op het laatst niet veel meer dan wat restanten. Een schuur. Een erf. En daar dan her en der wat gestapelde stenen. Een deel van een rad. En toen…


iGer.nl
Stierf ‘De Gouden Engel’ met de dood van de laatste naamgenoot. Ene Bos. Nu barst het in Koedijk van de Bossen, maar is dit niet allemaal familie van elkaar. En als het al familie van elkaar zou zijn had je, geheid, van de ‘kouwe en warme’ kanten te horen gekregen. Of van de optimisten en de ‘chagrijnen.’ En tot die laatste categorie behoorde Johannes Bos. De zoon van de Wed. Bos. Want zo ging dat in andere tijden. Er werd aangegeven hoe de betrokkene, op het laatst, in dat leven stond. Johannes was de laatste der Mohikanen, een uitgestorven tak.
Werken, werken, werken was zijn credo naast zeer spaarzaam zijn.


iGer.nl
Die spaarzaamheid heeft weer geleid tot de oprichting van een Stichting. En die Stichting mag de centen beheren. Dat geld wordt in de molen gestopt, opdat er niet alleen sprake is van een monument maar ook dat geld weer terug kan gaan vloeien. Door er een levend monument van te maken. Door dat te doen waar een molen voor bestemd kan zijn. Malen.
Graan. Of wat anders. Water” Neen, daar staat de molen weer te laag voor. Waarom ligt daar dat schoepenrad” Geen idee. Maar kan wel goed dienen als illustratie. Als een rad van avontuur op het droge. Of een rad zonder avonduur. Gepaard gaande met een gemiddelde omwenteling.
Schreef ik een jaar of wat geleden. Niet wetend dat de opdracht van Artiance Molens zou gaan betreffen. Nu ben ik met bijzonder grote regelmaat geregeld in gevecht met mijn eigen ‘inpandige’ molens die doen denken aan het gevecht dat ene Quichot ooit aanging. Zie ik mezelf niet zozeer als die dolende ridder en weet ik niet altijd waar mijn ‘schildknaap’ uithangt, maar van een parallel in mijn beleving kan, vergelijkbaar, sprake zijn. Hoe vaak heb ik niet met zekere molentjes gelopen” Hoe lang of kort geleden is het dat ik een molen van een kind mocht vasthouden. En mijn vinger voor mijn gat hield om geen last te hebben van valse lucht” Dat transport in Heerhugowaard heb vastgelegd om iets van de huidige stand der techniek aan het totaal toe te gaan voegen” Aan mijn totaal aan molens toe te gaan voegen. De ‘windmill of your mind’ van een fotografische verantwoording te gaan voorzien” Het gaat geregeld om die ‘windmill.’ zoals gedachten door de wind naar elders kunnen worden gedragen. En waar de onwetende geen weet van heeft. Juist door de wind en de vrijheid. Gedachten…


iGer.nl
Molens dus. Oliemolens, papiermolens, slijpmolens, specerijenmolens, poldermolens, pelmolens, korenmolens, watermolens, zaagmolen en een volmolen. Een volmolen” Ja, inderdaad, een molen om te vollen. En vollen is de wol steviger maken voor meer kwaliteit. Wat toen in de AaBe dekens werd verwerkt. AaBe wat garant stond voor kwaliteit. Maar ook die kwaliteit is verdwenen. Zoals wel meer zaken door de tijd niet alleen zijn achterhaald, maar stomweg uit assortimenten zijn verdwenen. Ik een poging onderneem ze voor een deel weer te gaan koppelen.
En als ik dan het een met het ander aan elkaar koppel blijkt dat er sprake is van een omwenteling, en de bijdrage van vandaag uit mijn jongste verleden, zijn beslag krijgt. Alsof het een voorspelling behelst. Maar aan voorspellingen waag ik me liever niet. Want voorspellingen kunnen een bepaald waarheidskarakter gaan krijgen. En stel je nu eens voor dat die waarheid als een voorspelling uit gaat komen. Worden mij dan mogelijke vaardigheden toegedicht die op intu”tie berusten” Intu”tie wat berust op ingeving, een direct weten, zonder dat men dit beredeneerd heeft.
Intu”tie wat in de psychologie ook wel wordt omschreven als impliciete ingevingen, als gevolg van bepaalde gedachtegangen en waarnemingen. Dit in tegenstelling tot het bewuste of expliciete kennen en waarnemen. Mogelijk helpen intu”tieve ingevingen de mens om in complexe situaties toch een juiste beslissing te nemen. Dit komt o.a. omdat er hierbij in mindere mate een beroep wordt gedaan op de beperkte capaciteit van onze hersenen. Intu”tieve ingevingen hoeven echter niet altijd tot de juiste beslissingen te leiden.
En dat doet het ook wel. Of dat doet het ook niet. Zo leert mij wikipedia. Dat maakt deze bijdrage dan toch weer wat bijzonder. Want het gaat over molentjes, die draaien daar hoog in de wind. Wat staan ze weer dapper te draaien…

OMWENTELING

Het monument

fier

tegen een strakke

hemelgloed

wedijvert

met een kraan

het moment nu

zegeviert de

sokkel.

Ben ik de sukkel op de sokkel” Of staat de sokkel op een spil” Waar is het draaipunt” Ben ik een as”””””””””””””””””””””””””””””””””””””””” Ben ik weer daar waar ik toen ooit was”


iGer.nl
Ik weet, ik heb de neiging om mijn schrijfsels te intellectualiseren. Daardoor kan het voor de buitenstaander als onbeschrijflijk overkomen. Dat is mijn makke. Ik lijd daar al jaren onder. De vraag wie ik daar mogelijk schade mee berokken, is ‘nicht im Frage.’ Want ik ben heel makkelijk weg te klikken. En dat ik door te klikken van dit scherm word weggeklikt…

het zij zo!