Moederdag… een week later.


IMG_5995


IMG_6054
10 tot de 13-de. Leven / woekert verder / in mij / maakt / de woekering / verder / leven // onmogelijk. Ik leerde ooit, heel lang geleden, dat de meeste mensen dood gingen aan kanker, hartlijden en dat het een enkeling betrof die gewoon door ouderdom kwam te sterven. In die tijd behoorden de Ziekte van Pick en de ziekte van Alzheimer nog tot de pre-seniele dementie. Aderverkalking, zo af en toe een anuerysme, dementia paralytica en zo nog wat meer aftakelingsziekten kenmerkten de ziekenzaal van het Provinciaal Ziekenhuis Santpoort. En dat juist die ziekten niet hebben geleid tot het overlijden van mijn ouders ligt waarschijnlijk aan het feit dat Pa nogal van vettigheid hield en dat Ma zich aan koekjes te buiten ging onder de noemer dat ze koffie eigenlijk niet lekker vond, maar graag haar tanden zette in dat koekje. En waar overgewicht pas later bij de mens een rol ging spelen, die tijd heeft ze wel even meegemaakt, maar door de bij haar ingestelde behandeling voor wat betreft de borstkanker die zij kreeg, heeft ze wel de zeventig gehaald maar in datzelfde jaar heeft de oncoloog haar geholpen om op haar verzoek een einde aan haar leven te maken. Een aangekondigde dood die naderhand nog voor wat andere traumata zorgden. Maar… over de doden niets dan goed, dat ik mijn moeder even memoreer een week na de Moederdag, dat heeft waarschijnlijk niets met elkaar te maken…
Zondag, 21-05-2017.