met Kerstgedacht (e)

Misschien buik ik vandaag eens lekker uit. Mogelijk buit ik vandaag eens lekker in. Vielleicht wordt het niet veel meer dan wachten, wachten en wachten mogelijk gepaard gaande met zuchten, zuchten en zo af en toe een kreun. Ik weet het niet. Maar wat ik wel veronderstel is dat de Kerstgedachte dit keer gebukt zal gaan door de veranderde omstandigheden. Waarbij ik de pretentie heb niet direct voor mezelf te spreken. Aan pretenties echter geen gebrek: sla de krant open en verbaas je over uitspraken die van deze en gene juist de opinie van medeburgers weten te overtuigen. Nu valt dat tuigen over het algemeen wel mee, maar juist in deze tijd, waarbij aangeschafte kerstbomen met glans zijn opgetuigd, kan het haast niet anders dan dat de stemming er goed inzit / ver te zoeken is.* (* Doorhalen wat verlangd wordt!)


iGer.nl
Uit en in. Buit ik uit en buik ik uit. Juist daar draait het dit keer om. Maar als ik dit gegeven ommekeer, wordt het weer algehele chaos wat de klok slaat. Juist chaos kunnen we, op een dag als vandaag, node missen. Chaos deed zich gisteren voor: een stad die zich kenmerkt door het gegeven dat het lang niet zo druk was als verondersteld mocht worden. Een markt waar niet opgebouwde kramen als een voorteken kunnen worden gezien. Winkels die zijn opgeheven. Als verloren tanden de mond verbouwereerd openen. Alsof de vinger Gods geheven wordt. Waar puien zijn verdwenen en gaten zich voordoen. Waar leidingen niet veel meer zijn dan verbindingen de nu zijn verbroken. Waar aanschouwelijk wordt gemaakt hoe de huidige tijd zich manifesteert. Althans, door mijn ogen. Ook daar zet ik geregeld vraagtekens bij. Zie ik het wel zo goed als dat ik veronderstel dat ik het goed zie” Of ben ik aan het blauwbekken” Krombekken desnoods”!


iGer.nl
Ik maak vandaag graag gebruik van wat woorden van Wouter Klootwijk (Bijlage Vrij, A.C.)
Het gaat deze dagen veel over eten omdat het feestdagen zijn. Er is niks op tv dan moeten we ergens over praten met de visite. En waar zal het over gaan” Over eten! Wouter houdt dit keer een pleidooi over bonen. De witte boon die krombek heet. In meervoud kun je er ook een werkwoord van maken. Krombekken is kul verkopen en drogredeneringen. Dat zou zomaar kunnen!
Neen, waar het dit keer om gaat zijn de woorden waarmee Klootwijk besluit. Hij heeft, ook nu weer, de last van een pleidooi op zich genomen. Hetgeen er als volgt uitziet: ‘Probeer krombekken, van Jonas of Brandwijk en je weet weer hoe tevredenheid ruikt en hoe geluk smaakt.’
Dat zijn woorden waar ik me geheel in kan vinden! Woorden waarbij de plaatjes haaks staan op de tekst die ik je voorhoud. Maar alla, het is dan ook maar 1 dag Eerste Kerstdag. En daar zul je het vandaag mee moeten doen! Dit gezegd hebbende kan ik niet veel meer doen dan stil te staan bij de zegeningen die, voor een ieder, mogelijk te tellen zijn. Kom je verder dan drie heb je eigenlijk niets te klagen, is dit meer dan tien, zou ik voor de zekerheid overnieuw beginnen!


iGer.nl