me er koe ten


iGer.nl

Bedoeld voor de dag van morgen: dinsdag 09-02-2010

Wat laat zich niet verzamelen, naast wijze woorden”!
Ontdekkingen”! Namen zonder inhoud” Of met een belegen inhoud. Een woord zonder verleden.
En nutteloze woorden met. Een scheepslading vol herinnering”! Boeken leggers bij de vleet”
Logge leggers liggen tegen lichte loggers aan. Reders staan. Te grijnzen in hun grijze zichtbaarheid. De tijd verslijt.
Het zou een verzameling herinnering kunnen zijn als de naam van Kniertje hier ook nog aan wordt verbonden.
En hoop. Regen tegen zegen. Degen tegen gegen. Maar dan wordt het weer een ander land met een andere voertaal en valt er mogelijk wat meer te ruilen. Maar wacht eens even: van ruilen komt huilen. Wat gebeurt er dan als er sprake is van inruilen” Soms is het lastig. Gaat de waarde een rol spelen. Wat is de waarde van een gezegde als dit tegenover een spreekwoord wordt geplaatst” Of er sprake is van een contradictio in terminus.” Een palindroom het leven laat”
Het oost, west door een noord zuid wordt vervolgd. Of dat iemand moe wordt van het graven van die kuil voor een ander”


iGer.nl
wakwak. wakkwak. wakwak. gakgak.
Maar een meerkoet kwakt wel niet.
Een gans ganst, en gakgakt daarbij. En eenden snateren.
Ze bl”ren niet, ze blaten en zeggen behhhh. Schapen.” Maar een meerkoet blaat niet.
En ik leg vast, vereeuwig.
Eerst 1, dan 10, dan honderd en dan duizenden. Voor nu, voor straks, later” als ooit de gezusters Vlaanderen. Portretten waren zij en deden zij. Tony en haar zus. Dames apart. Met hoedjes en handschoenen. Wandelend. Thee dan wel koffie drinkend. Honderden, neen duizenden lagen vast op de glasplaat. En allen keken naar 1 kant. Links. Rechts. Iets schuin van het midden. Familieportretten. In een tijd dat kapsel en kleding er nog toe deden. Hoeden geen mikpunt van spot en laster waren. Dragers die toen de ‘Wet van Jante’ niet kenden.
Gewoon last hadden van koude voeten. En geen thermosokken droegen. Het hoofd bedekten met een hoofddeksel. En het waarom” Terug naar vroeger” Notabelen en weledelgeborenen” De ‘hoge heren’, de dufheid van toen, van kerk, dominee en bovenmeester, de notaris en de arts en de koster die in de schaduw van de heren zijn alpinopetje droeg”!
Neen dan de ‘Wet van Jante’. ‘Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg. Afkomstig uit Scandinavi”. De Deens-Noorse schrijver Aksel Sandemose heeft octrooi gevraagd maar nooit gekregen. Hij scheef een boek met als titel: ‘Een vluchteling kruist zijn weg.’ De ‘wet’ komt er op neer dat je nooit mag denken dat je iets bent, dat je niets meer weet dan een ander, dat je nooit om een ander” mag lachen en evenmin moet denken dat je iemand anders iets kunt leren. Dit gedachtegoed vond zijn weg naar Nederland waar het met open armen in een bed van violen werd ontvagen. Geknield werd er. Inwoners leefden en gedroegen zich allemaal op dezelfde manier, alsof ze allemaal dezelfde ongeschreven wetten volgden. Nogal wat mensen zien de ‘regels’ als iets positiefs, omdat ze uitgaan van gelijkwaardigheid, maar anderen wijzen op het kleinzielige karakter ervan.
Vanuit betrouwbare bron het ik vernomen dat dit boek zowel op het nachtkastje van Rouvoet als dat van Balkenende te vinden valt”
De gepaste ‘Hoge Zijden’, Borsalino dan wel Stetson, de Australische wax dan wel het vilten geval van V & D dat heeft wel wat. Een hoedje ” la De Cock , tsja””” je moet ook wat te zeggen hebben. Het petje paste ons al niet, laat staan dat hoedje. Maar op termijn gaat het deksel teloor.” Of het nu een petje is en straks een hoedje”

wakkwak. gakgak. gekgek. gokgok. gikgik. ikwik.

Ik wacht wel. En verwacht JU! Op ‘mijn’ de

VEILING

Verzameld in

een hol lokaal,

verzameling

herinnering

wordt een trofee

omhooggestoken,

roken verboden

en het bieden

op

herinnering;

verzameling

herinnering

een vol lokaal

verzamelt een

verzameling.

Toch nog wat leuks voor vandaag!
wakkaw.


iGer.nl
Klopt het nog”!