Me eige'!

Ik ben d’r uit! Ik stem op me eige’. Hoef ik niet links, ga ik niet rechts en, wanneer ik brokken maak, kan ik dit mezelf kwalijk nemen. Geen gezeur, geen getreuzel, geen onderhandelingen, geen samenspraak, geen overleg, niets te polderen hooguit dat ik me neerleg bij dit nu genomen besluit. En met een overweldigend amen mijn koers vervolg, mijn weg verder bepaal en de dingen doe ik ik belangrijk vind. Ook al zullen dit dingen zijn die in andermans ogen de nodige vraagtekens zullen gaan oproepen. Het zij zo. Want als ik die gelikte borden zie, de halve kop van de een en de hele kop van de ander, wanneer de lokalen proberen hun zetel veilig te stellen en het er eigenlijk op neer komt dat het huidige leer dat het pluche is gaan vervangen, alsnog geweldig zit kan het haast niet anders dan… zetel winst, zetel verlies, het likken der wonden en het nieuwe elan dat garant staat voor: het milieu, een groene aarde, de macht aan het volk en de resten die overblijven voldoende voor het kapitaal, zou welhaast een hunkering kunnen geven naar het verleden. Met een Marcus en een Hendrik waarbij de een voor Bakker was en de ander als boer door het leven ging. Nu zijn het de optimisten, toen waren het de realisten, en de pessimisten onder ons voelden zich gesteund. Andere tijden kenden nu eenmaal andere zeden en waar de zedelijkheid zich voor een belangrijk deel in de grote stad voordeed, waren het in de regel de randverschijnselen waar men zich toen nog druk over maakte. Van straat- en zwerfvuil was ternauwernood sprake, een kroketje trok je uit de muur en het was een verademing toen de inhoud werd vervangen door de bami en nasi uit ons voormalig Nederlands Indie. En nu word je verwend in een Indonesisch Restaurant met een overvloedige rijsttafel, kan je Kip Malaysia bij de supermarkt krijgen, zijn Spaanse tapas de Italiaan aan het verdringen, is Canadese kreeft bij Lidl te verkrijgen en ijn de garnalen van Karel Puul over de aarde heen gevlogen. Worden garnalen door een machine gepeld en wordt op die manier de reis naar Marokko teruggedrongen. Alhoewel, koop een onsje geconserveerde Nederlandse garnalen voor een prijs die er niet om liegt: betaal ruim vier euro en leg er bij de visboer nog maar twee euro bij. Dat de zwarte garnalenhandel aan de keukentafel in Volendam zich op een achterafje voordoet… Voor dit moment ben ik er uit. Maar ik heb nog een aantal dagen te gaan…


IMG_6607


IMG_6608