Marlies of Decadentia Nostalgia


iGer.nl
16 miljoen coaches in mineur, en de patat smaakt mij dit keer uitstekend! Een bruin goedje wat deze goudgele rakkers vergezelt, doet ook al geen afbreuk. En dat de kalfskroket het geheel weet af te ronden, ook daar is geen woord van gelogen. Behalve dan dat er van enige onstuimigheid geen sprake is. Nu hoef ik ook niet direct tegen 32 miljoen en twee schenen aan te schoppen, als ik verhaal van de onstuimigheid die ons in Zwolle te wachten stond. Ook daar speelde de wind geregeld parten met deze en gene die het ongenoegen had de wind te tarten. En het is dan ook bij de gratie van het salonorkest ‘Decadentia’ dat Nostalgia de boventoon mocht voeren. Alsof het op de diverse postzegels gehouwen stond. Een 25 jarig bestaan dat men opluisterde met muziek die iets van het verleden naar boven riep. En waarbij de zanger zich absoluut niet te buiten ging, maar onder een baldakijn zijn kunsten mocht vertonen.


iGer.nl


iGer.nl


iGer.nl
Het fenomeen dat oefening nog steeds kunst baart en gelijktijdig in het midden latend wie dan wel de vader mag zijn. Voor zover er sprake kan zijn van een vader. Eerder mogelijk een zoon, die ook niet altijd verschoond werd van zorg en verdriet. Zich dat echter aantrok en tot dit moment nog steeds, met een zekere dankbaarheid, in ere wordt gehouden. Het kan dan ook niet anders dan dat Adam voor altijd getekend is…


iGer.nl
Een dag als alle anderen, ware het niet dat ik, in de trein van Zwolle richting Alkmaar juist in die stiltecoupe mijn telefoon activeerde: 1 bericht.
Lieve pap, een paar jaar geleden nam je leven een onverwachte draai waardoor alles zo veranderd is, dat dat veel van je aanpassingsvermogen heeft gevraagd. En nu, 4 jaar later, ben je met mama in Zwolle aan het genieten van het moois om je heen. Ik ben heel dankbaar voor jou in mijn leven. Geniet van vandaag! Hele dikke knuffel van mij
en ik dacht: verdorie, geen moment aan gedacht! Maar het was toen een maandag. Nu een zaterdag. En juist die zaterdag voor die maandag kreeg ik een derde optater. In die ene week. En fietste ik die maandag, vrolijk fluitend, naar het ziekenhuis. Draaide een sjekkie voor de terugreis en was mij verder van de Prins geen kwaad…


iGer.nl
Niet alleen attent van Marlies (hetgeen zij niet van mij, maar wel van Ria heeft) is dit een verhaal wat ik aan haar opdraag. Met beelden. Heel andere beelden dan vier jaar geleden. Want de zegeningen die ik op mijn pad vind, maken van mij nog steeds een padvinder. Een jongetje wat zich nog steeds loopt te verbazen…


iGer.nl
en die hoeden…”! Die neem ik af!