Mantra…


IMG_7973
Het heeft veel weg van een mantra: ‘godsverdomse dagen op een godsverdomse bol. En dat in de herhaling terwijl ik mijn pedalen rond beweeg. Nu ben ik niet zo’n liefhebber van fietsen, maar de titel van dat boek van Dimitri Verhulst blijft mij intrigeren. Gelijk ook die andere titel van dat andere boek: de helaasheid der dingen. Ik ben op weg naar een lunchafspraak. Nu ben ik niet bepaald een liefhebber van lunchen, maar deze afspraak is toch wel wat bijzonder. En onderwijl blijf ik die godsverdomse dagen op een godsverdomse bol herhalen. Nu is mijn leven tegenwoordig in grote mate een herhaling van het voorafgaande, hetgeen niet wegneemt dat ik die dagen geenszins als een herhaling ervaar. Iedere dag is het opnieuw wakker worden, het lezen van de krant, de twee kopjes koffie die ik mezelf gun, die boterham die er weleens bij inschiet, het wassen en het daarop volgende aankleden, de plas die mij naar de wc noopt om niet veel later onder de diverse zuchten en wat gesteun mijn achterzijde te gaan ontlasten. Het resultaat dat verschijnt en even later ergens in de zwanenhals verdwijnt. Tot nu toe weinig nieuws onder de zon, die het vandaag geregeld af laat weten, de wind die mij dwingt om de pedalen met enige kracht te blijven beroeren, het hand uitsteken om mij veilig aan de overkant te gaan brengen en de eenzame fietser die gebruik maakt van de trapondersteuning die mij met een onwelvoegelijke snelheid passeert. Neen voorwaar eigenlijk heb ik niets te melden tot het moment waarop wij elkaar ontmoete, de hand schudden om niet veel later aan een volgend kop koffie en een spa de wetenswaardigheden omtrent ons leven niet alleen uitwisselen, maar ook nog eens kortelings de revue laten passeren. En het cadeau dat Kees mij heeft bereid. ‘De stad’, waar hij zijn creatieve bamboepenseel een rol in laat spelen. Te weten dat zowel Harry als ik de bevoorrechten zijn die van zijn geest gebruik mogen maken, dat gegeven maakt deze dag, hoewel in de herhaling, toch tot een bijzonderheid. Kees geeft aan hoe het komt dat er ook blanco bladzijden te bespeuren zijn, dat de tekst die ik schreef hem op dit spoor heeft gebracht en dat ik door deze uitvoering ga besluiten om er een aantal werken van mijn hand aan toe te gaan voegen. Maar van dit voornemen heb ik hem niet verteld, niet zozeer om hem in het ongewisse te laten maar meer opdat ik de beelden die ik voor ogen heb ook nog met Harry wil gaan delen. En dat zorgt ervoor dat ik… maar laat ik niet op de plannen voor uit gaan lopen. Eerst maar eens afwachten hoe de rest van de week eruit zal komen zien. Maar om even een idee te geven: kijk maar!


IMG_7971


IMG_7972


IMG_7974


IMG_7975