MAN MET STRIK.

Man met strik. Alleen de onthulling zal op termijn gaan plaatsvinden. Mijn bijdrage aan de Kunst tot de Nacht die gisteren heeft plaatsgevonden. Door het weer was de opkomst dit keer niet overweldigend, waren de ingezette bussen niet tot de laatste plaats bezet, maar waren de activiteiten waar ik mijn opwachting heb gemaakt meer dan boeiend. Neem nu bijvoorbeeld de Stadskantine die werken van Rick Akkermans naar voren bracht. Of de tekenkunsten van Kees Oosterbaan in de Binnenkomer, de schrijvers die door Michael van Buizen aan de tand werden gevoeld omtrent hun schrijfkunsten en het genoegen dat ik mocht beleven om met David Klaver de nodige woorden te kunnen wisselen. En de voorlopige afspraak die we hebben gemaakt om in het najaar weer eens onder het genot van een hap en met name een drankje het leven weer eens in ogenschouw te gaan nemen. En dan uiteindelijk Hal 25, waar het bitterballenfonds na de meest onnuttige zaken naar voren te hebben gebracht de uiteindelijke winnaar een bedrag van 2500 euro te mogen overhandigen. Zeker de moeite waard gezien de laaiende reacties van zowel jury als publiek. Het zijn voorstellingen die de kunst als het ware vanuit een andere hoek, vanuit een andere blik naar voren brengt. Want het zijn juist dit soort lieden die duidelijk maken hoe in deze tijd kunst kan worden ervaren. Was het slechts met een schuin oog gericht op een recent verleden. En dat licht dit keer het uitgangspunt was, was het juist het duister dat dit licht van voldoende aanschijn weet te bieden. En of dit goed Nederlands is, durf ik te betwijfelen…
Man met strik, met een knipoog naar Magritte, een beetje uit zijn verband getrokken maar niettemin de moeite waard. Want de man die deze strik droeg, is een man die mij af en toe doet denken aan een verdwaalde dandy uit een andere tijd. Die er niet voor schroomt om zowel casual gekleed dan wel strak in een bijzonder pak zijn opwachting weet te maken. En waarbij zijn wijze van interviewen ook de het nodige respect afdwingt. Zowel met de hem bekende humor, dan wel door een laag in zijn vragen aan te boren die de schrijvers in deze toch met de nodige zorgvuldigheid naar voren dienen te brengen. Maar wanneer de interviewer de vraag stelt wie van de schrijvers hen op dit verlichte pad heeft gebracht, zorgt het antwoord van David Klaver voor de nodige hilariteit onder het aanwezige publiek. Harry Mulisch stelt David. En wanneer Michael hier een kwinkslag aan koppelt in een vergelijk met de hoeveelheid boeken die van Harry’s hand in den lande in boekenkasten te vinden zijn, blijft de bijdrage van David enigszins bescheiden, in die zin dat van zijn beide boeken een paar honderdtallen in de verschillende boekenkasten van lezers terug te vinden zijn. Dus bij deze een oproep: gun David Klaver de kans om zijn werken aan te schaffen opdat hij in staat wordt gesteld om ook zijn derde werk, waar hij de woensdagen aan spendeert, nog voor het einde van het jaar het levensLICHT te gunnen!


IMG_9132