Malende

De grap si dat ik nu nog niet weet met wat ik thuiskom. Laat staan dat ik weet hoe laat ik thuiskom, als ik al thuiskom. Maar vandaag, vrijdag, ga ik daar vrolijk vanuit. De laatste zaterdag van dit jaar zal ik met Jan in Leiden gaan doorbrengen. En het is bepaald geen toeval dat Boerhaave ook dit keer een onderdeel van het gehele zal gaan uitmaken. Tenslotte valt daar het een en ander omtrent Philips te beleven. Het NatLab dat honderd jaar bestaat. Waar mensen, met een zekere aanleg dan wel een aangeboren nieuwsgierigheid zich probeerden meester te maken van de geheimen die de natuur voor ons verborgen weten te houden. En uiteindelijk zal blijken dat wij slechts een tip van de sluier hebben weten op te heffen. Dat het overgrote deel nog steeds voor ons verborgen blijft. Dat veel zaken slechts samenlopen van omstandigheden blijken te zijn. Maar dat juist die samenlopen zich niet laten voorspellen. Hetgeen dan weer goed is. Want stonden wij vorig jaar niet op de drempel van die bepaalde kalender. Hadden de Maya’s daar niet het een en ander mee te maken” Maar doen wij er gelijktijdig alles aan om de wereld naar de knoppen te helpen” Wie is de man die in staat is juist die knoppen te bedienen” Heet hij niet gewoon Jan” Of Piet” Of Klaas desnoods. Repelsteeltje misschien” Eigenlijk doet dit er geheel niet toe. Ik neem vandaag een voorschot op straks. Gelijk ik wel vaker een voorschot neem. Om een ietwat andere reden dan dat ik straks alsnog met een twitteraccount vanuit mijn hiernamaals de ander zou kunnen bestoken met mijn overdenkingen, mijn kommer en kwel dan wel de ander met mijn triviale verhalen de mond zou weten te snoeren. Daar maal ik niet om. Maar dat ik geregeld malende zou kunnen zijn…
Tot hier voor nu en straks maar weer verder. Want waar wij heen gaan…”!