Lusteloos.

Nu weet ik wel dat de boog niet altijd gespannen kan zijn, maar dat de boog er vandaag zo slap bijhangt, dat had ik vanochtend niet direct verwacht. Geef mij echter een spannend boek, doe daar wat regenvlagen bij, laat even de regen op het raam kletteren, vermeng dit met een weinig zon, laat niet veel later wat onweer los, zie af van een lichtflits, laat wind met wat afgerukte bladeren spelen, geef je nachtgewaad de gelegenheid om ruim 24 uur je lijf te omhullen, neem je absoluut niets voor, leg niet veel later je lijf gestrekt in dat gespreide etui, ga er hooguit uit voor een plas, knijp je poepert regelmatig dicht, opdat de last van een ontlasting je bespaard blijft, vergeet je nachtsokken uit te trekken, je slaapmuts af te zetten en ga verder op de door jou vandaag ingeslagen weg, vergeet tussendoor niet even een moment aan zen te besteden, sluit je luiken om vervolgens de volgende bladzijde om te slaan en verblijf in het gastenverblijf dat de schrijver je aanreikt. Verspring regelmatig in de tijd en sta uiteindelijk niet vreemd op te kijken wanneer ook dit verhaal een einde naar voren brengt. Noem mij vandaag maar wat lusteloos, wat zwaarmoedig met wat trekjes die neigen naar een melancholische inslag en ik zal het direct gaan beamen. Naast het ontbreken van de zin om op te staan was er gisteravond een aanleiding: op de beeldbuis kwam een verzoeknummer van mij voorbij. Alles geprobeerd van het Goede Doel waar ik recent al eerder aan heb gerefereerd. En ik maakte duidelijk dat dit het nummer was dat bij mijn overlijden een rol in de muziek gaat spelen. En of dat de aanleiding is geweest voor een dag als vandaag…