Lost in this world…

‘Lost in this world, even get lost in this world…’ een tekstregel uit een lied van Anouk. En met die regel ging ik aan de loop. Een opdracht tijdens de laatste bijeenkomst van het fotocafe. En ik pretendeer niet dat de beelden van vandaag daar direct op slaan, hooguit dat het wat beelden zijn die een bepaalde melancholie kunnen oproepen, laat staan dat het nergens op slaat. Want ook dat behoort tot de mogelijkheden. Genieten van het weer dat het weer eens vrolijk laat afweten, en een song die de hele dag met mij meegaat en door mijn hoofd spookt. Een song uit 2004 en reeds twaalf jaar achter de rug heeft. Nu, zes kinderen later, blijft ze nog steeds aan de weg timmeren. Niet met die eerdere frequentie, nu met bepaalde intervallen en vele donoren later heeft het er veel van dat zij zich nog steeds houdt aan de doorbraak toen. ‘Nobody’s wife’, veelzeggend voor Anouk Teeuwe. Een persoonlijkheid waar je niet omheen kan. Vrouw, minnares en moeder en daarnaast een aantrekkelijk wijf. Althans, wanneer je de ponden die zich in de loop der tijd hebben ontwikkeld, even buiten beschouwing laat. En dan de zomeropdracht die Jan uit zijn koker toverde. Weer. Of geen weer. Of krijg het heen en weer. Als iets maar weer keert. Hij maakt er werk van. En of wij daar ook werk van kunnen maken, dat blijft de vraag. Of liever gezegd de uitdaging. En met die uitdaging heeft het weer zin om door te gaan met het fotocafe. Een groep mensen die door een samenloop met elkaar aan de loop zijn gegaan. Een groep mensen ook die een bepaalde saamhorigheid met elkaar zijn gaan delen in de loop der tijd. Want als je er echt bij stil gaat staan, weer terugkeert in de tijd waarop een eerste ontmoeting heeft plaatsgevonden is het een lustrum dat door een aantal leden gedeeld wordt. Waarbij horizonnen van elkaar mochten verschillen, waarbij het zelfs is voorgekomen dat de horizon schuin kwam te liggen en waarbij elkaars werken nadrukkelijk de verschillen naar voren liet komen. Met excursies, met safari’s en met tekst en uitleg van de een dan wel van de ander. Waarbij professionals hun blik lieten gaan omtrent het werk dat wij mochten showen. En waarbij de kritiek niet altijd even mals is geweest. Maar wel iedere keer weer een feest! En met dat feest als afsluiting van weer een ander jaar, zien wij elkaar…
als de zomer achter de rug is voor zover de zomer van zich laat spreken. Wij spreken elkaar!


IMG_2901


IMG_2905


IMG_2914


IMG_2916